ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ / ANDRIANA KARAMITROS

ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑΜε λίγα και απλά λόγια, στέλνω έναν θερμότατο χαιρετισμό σε όλους τους φίλους και επισκέπτες αυτής της ιστοσελίδας με τα έργα μου (τα λογοτεχνικά και εικαστικά)… Ζω από μικρή στην Μελβούρνη της Αυστραλίας. Αν και μένω σε ξένη χώρα μακριά από την αγαπημένη μας πατρίδα την Ελλάδα, προσπαθώ όσο γίνεται να ζω ελληνικά. Γεννήθηκα στο γραφικό κι αξέχαστο για μένα, χωριουδάκι του νομού Σερρών, το Μικρό Σούλι. Πάνω στην Ηρωική, Ιστορική και πονεμένη Μακεδονία μας. Ανοίγοντας αυτή τη σελίδα, όλο και κάτι καινούργιο θα βρείτε να δείτε, να διαβάσετε, και θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρξει κάποιο απ’ αυτά, που θα μπορέσει να αγγίξει και τη δική σας ψυχή. Είναι όλα γραμμένα και ζωγραφισμένα με πολλή αγάπη, ίσως και με παράπονο κάποιες φορές, με θέματα που αγγίζουν τον άνθρωπο καθημερινά. Πραγματικά, όταν κάποιος γράφει, παραδίδει το κλειδί, ανοίγει την καρδιά του στο κοινό και θέλει να μοιράζεται με τον κόσμο τις σκέψεις του, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς του. Προσπαθεί να αγγίξει τα συναισθήματα των ανθρώπων. Ευχαριστώ όλους τους επισκέπτες, μέσα από την καρδιά μου, και εύχομαι στον καθένα από σας, ό,τι το καλύτερο στη ζωή σας. Υγεία σε όλους και δημιουργικότητα. Η ευλογία του Θεού να σκεπάσει την πονεμένη, βασανισμένη  κι αδικημένη μας πατρίδα Ελλάδα. Με πολλή εκτίμηση, αγάπη κι ευχαριστίες από καρδιάς για την επίσκεψή σας στην ιστοσελίδα μου, Ανδριάνα Καραμήτρου.


Καραμητρου στο ατελιε τησΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ  ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ  γεννήθηκε στο Μικρό Σούλι Σερρών, ένα γραφικό χωριό στους πρόποδες του Παγγαίου. Γονείς της ήταν ο Κωνσταντίνος και η Αικατερίνη Χατζηγιάννη – Λάμπρου. Ήταν άνθρωποι φτωχοί στα χρήματα, απλοί στην καρδιά και πλούσιοι στο φιλότιμο. Μετανάστευσαν στην Αυστραλία, όταν η Ανδριάνα ήταν μικρή, για μια καλύτερη ζωή. Μεγάλωσε στη Μελβούρνη όπου ζει και σήμερα με την δική της οικογένεια και δημιουργεί  τα έργα της. Η ίδια λέει: «Είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα και για την καταγωγή μου. Το ψωμί δεν γίνεται χωρίς την μαγιά και εγώ την μαγιά μου την έχω πάρει από την πατρίδα μου την Ελλάδα, που την έχω κλεισμένη στο όμορφο μέρος της καρδιάς μου. Θεός και Πατρίδα έχουν για μένα προτεραιότητα.» Από μικρό κοριτσάκι έγραφε ποιήματα, ζωγράφιζε, άκουγε μουσική και έραβε φορεματάκια για την μοναδική της κουκλίτσα. Η Ανδριάνα τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στην Ελλάδα και φοίτησε στο Γυμνάσιο στην Αυστραλία. Έχει σπουδάσει σχεδιάστρια μόδας και έχει παρακολουθήσει μαθήματα ζωγραφικής. Γράφει ποίηση από μικρή και έχει εκδώσει δύο βιβλία: το «ΘΕΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΨΕΜΑΤΑ» (369 σελίδες) με ποιήματα και αληθινές ιστορίες για μεγάλους αναγνώστες. Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο από την ίδια  και χωρίζεται σε: Αφιερώματα, Κοινωνικά θέματα, Στοχασμούς, Αισθηματικά, Πατριωτικά και Θρησκευτικά. Καλύπτει σχεδόν όλα τα θέματα της καθημερινής ζωής των ανθρώπων, 

Α ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ

και  το παιδικό «ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ», που αποτελείται από 210  σελίδες. Όπως γράφει η ίδια: «Δεν ξεχνώ πως κάποτε ήμουν παιδί και ίσως κατά βάθος ακόμα να είμαι και θέλω να είμαι. […….]  Για να γραφτεί ένα βιβλίο χρειάζεται πολύς κόπος και θυσίες. Η δουλειά, τα τρεξίματα, οι ταλαιπωρίες, δεν πληρώνονται με χρήματα. Πληρώνονται όμως με τη χαρά που νιώθεις, όταν προσφέρεις κι εσύ κάτι. Η ευτυχία του προσφέροντος φέρνει ψυχική γαλήνη και χαρά. Φέρνει Αγάπη.»   Για το βιβλίο της αυτό έγραψαν:

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ (Καθηγητής Ελληνικής, Αγγλικής και Γαλλικής γλώσσας): «… Υπάρχει πλούσια ποικιλία θεμάτων, από θρησκευτικά και πατριωτικά μέχρι στοχαστικά. Διαβάζονται εύκολα και είναι απλά, πολύ κατάλληλα για διάφορες ηλικίες προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Μπορούν επίσης οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί να τα χρησιμοποιήσουν και στην τάξη αλλά και στις σχολικές εκδηλώσεις και γιορτές. Εκείνοι όμως που θα μπορέσουν να επωφεληθούν περισσότερο από τη συλλογή αυτή είναι οι γονείς και οι παππούδες… Γιατί ένα καλό βιβλίο είναι το καλύτερο δώρο. Μπορούν να το αγοράσουν και να το προσφέρουν, βέβαιοι ότι θα ωφελήσει… Στην Ανδριάνα εύχομαι η ανταπόκριση της Παροικίας να την ικανοποιήσει όσο και η προσφοράς της.»

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (Εκπαιδευτικός): «Κυρία Καραμήτρου, Σας συγχαίρω για την θαυμάσια παιδική ποιητική συλλογή σας. Τη θεωρώ, χωρίς καμία επιφύλαξη ως κατάλληλη να χρησιμοποιείται και να διαβάζεται από τα ελληνόπουλα στα σχολεία μας. Εύχομαι συνέχιση της δημιουργικής σας δουλειάς και στο μέλλον.»  (14 Απριλίου 2000). 

ΑΛΦΡΕΔΟΣ ΚΟΥΡΗΣ (Δημοσιογράφος): «Αγαπητή Ανδριάνα, Διάβασα την παιδική ποιητική συλλογή σου. Σε συγχαίρω! Τα βρίσκω όλα κατάλληλα για παιδιά, γιατί είναι απλά, αεράτα, ευκολονόητα, με εικόνες που τα κάνουν πολύ γραφικά. Μπράβο σου!» (7 Ιουνίου 2000).

ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ: «Η συλλογή «ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ» περιέχει προσεγμένα ποιήματα για τους μικρούς μας φίλους, αυτούς τους δύσκολους και απαιτητικούς αναγνώστες. Πολλά θέματα έχουν εμπνεύσει την Ανδριάνα Καραμήτρου και έγραψε για τα παιδιά, με γλώσσα απλή και οικεία σ’ αυτά. Το κάλεσμά της να γίνουν φίλοι, να γίνουμε όλοι οι αναγνώστες του βιβλίου της μια μεγάλη παρέα, θα βρήκε – πιστεύω – μεγάλη ανταπόκριση από όλους όσους διάβασαν τα ποιήματά της μαζί με τους ωραίους της πίνακες, οι στίχοι της φέρνουν μια νότα δροσιάς, φέρνουν χρώμα και φως, χαρά και αγνότητα, στοιχεία που διακρίνουν και τα παιδιά και μπορούν να κάνουν τις ζωές όλων μας καλύτερες σ’ έναν κόσμο που φλέγεται από τη βία και τους πολέμους, βρίσκεται στο σκοτάδι και επικρατεί το γκρι χρώμα, έχει λεκιαστεί από την διαφθορά και την κακότητα κι έχει χάσει τη χαρά και το γέλιο.  Ευχαριστώ πολύ, που προσέθεσε κι εμένα στους αποδέκτες του βιβλίου  της και στην πρόσκλησή της απαντώ με μεγάλο ενθουσιασμό: «Ναι, Ανδριάνα, θέλω να γίνουμε καλοί φίλοι».  (Ζώνη Αρκαδίας, 8/3/2016).

Και τα δυο της βιβλία εκπληρώνουν την αγάπη της για την ποίηση και την επιθυμία της να μοιραστεί μαζί με τους αναγνώστες, εμπειρίες, επιθυμίες, αναμνήσεις, χαρές και λύπες. Έτσι προσθέτει και αυτή ένα μικρό, το δικό της, πετραδάκι στο χτίσιμο μιας Ελλάδας έξω από την Ελλάδα. 

Β' ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΔΡΙΑΝΝΑΣ

Στίχοι της έχουν μελοποιηθεί. Με πίνακές της έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις ζωγραφικής. Τα έργα της κοσμούν επίσης εξώφυλλα βιβλίων και περιοδικών γνωστών καλλιτεχνών της Μελβούρνης. Τα ποιήματά της παρουσιάστηκαν στο ραδιόφωνο ενώ το 1999 έλαβε μέρος με ποιήματά της στην Ανθολογία «Ποιητικές ώρες – Ελληνική ποίηση στην Αυστραλία». Δουλειά της δημοσιεύεται στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο και έχει μεταφραστεί στ’ αγγλικά από την ίδια.  Από τον Μάρτιο του 2016, είναι μέλος των «POETAS DEL MUNDO» – «Ποιητές του κόσμου».EMAILΕπικοινωνείστε μαζί της στο e-mail της. –  Send your messages to Andriana Karamitros by e-mail:  andriana.karamitros@live.com.au  ή επισκεφθείτε την στην σελίδα της στο facebook: http://facebook.com/andriana.karamitros.

ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣΗ Ανδριάνα με την αγαπημένη της μητέρα Αικατερίνη  Χατζηγιάννη – Λάμπρου.  Andriana with  her beloved mother Catherine Chatzigiannis – Lamprou.

Andriana Karamitros was born in Mikro Souli, a small village in Serres, Macedonia, Greece. She moved to Australia with her parents at a young age. Since then, Andriana has been writing poetry. Since March 2016, she is a member of the «Poetas den Mundo» – «Poets of the World». She has published two books in the Greek language entitled “THEMATA HORIS PSEMATA” (“Subjects without lies”) and the children’s book “ELATE NA GINOYME FILI” (“Come to become friends”). Both books include her illustrations. Andriana is a fashion designer and has a great passion for art. Every year she takes part in art exhibitions to exhibit her paintings. Both her art work and poetry have been published in Greek newspapers, magazines and other publications. Her art has been used to decorate the covers of magazines and books of well-known Greek poets in Melbourne.  You can read Andriana’s work also at the web  site:  http://www.anagnostis.info/karamitrou.html


Poems by ANDRIANA KARAMITROS (English translation by the poetess)

WORDS –> Words that hit / like belts in your ears. / Stings, / like salt on a wound. / Heavy, / like iron. / Injures, / like a gun. /  Stabs,  / like a knife. /  Hard, / like a rock. / Hits, / like a slap. / Cuts,  like a razer. / Passes through you, / like a bullet. / Ripping you , / like a sickle. / Hurts, / like stinging words.

CRYSTAL RAINDROP –> The crystal rain drop, / slipped away from the / cool shiny fresh green leaf /  on the way down over the air. // The air that broke the crystal drop / and separated in to small little diamonds. / The reflection of the sun covers them, / with all the rainbow colours. // The beautiful crystal clear diamonds… /  Dancing happily on the air. //  They are enjoying their beautiful, / pleasant but shot life. / Such a shot life…..

 NIGHT,  OH! NIGHT –> Nature wore her evening dress / on the black velvety passing of the night. / Decorated with the stars, / that sparkle like precious jewels. // The moon pined on the side, / like a broach./  The perfume, the fragrances / of the night,spreading in the air, /mixed with wild flowers, /sea breeze, pine and grass. //The king Sun cries on his grave. /He passes the throne, /to the queen of the night, / the moon. / The moon that decorates with / glamour and beauty, the night. /The night that covers with, / her black wavy spider woven veil, / the nature. /  Gives magical beauty to the nature. //Oh! beautiful and frightful night, /from the dazzle of your beauty, /you blind our eyes.

BLESSED COUNTRY –>  From different countries / immigrants in ships, / holding their bundles, / like the homeless kids. // They came to Australia, / from a far away land. / With lots of dreams / and no money to spend. // You took them in your arms, / you gave love at any case. / You make them forget, / they came with just a suitcase. // You gave us love, / you gave us hope, /  you gave us a country, / you gave us a home. // Beautiful new country, / we appreciate, / of what you gave us / and what we take. //  You taught us a lot, / we taught you a lot. / We all became one, / like sultanas in a bun. // Thank you for everything /you did for us, /  second mother country, / thank you for having us. // Australia blessed country, / I want to kiss you. /   I don’t want to leave you, / because I’ll miss you. // Loving country like you, / I’ll never find. / Beautiful Australia, / You’ve been so kind. // I will never find, / a loving country like you, / beautiful Australia, / I love you….!!!

THE WORLD OF TODAY (1999) –> Times are changing / and people too /  but on that point / there is nothing we can do. // Pollution in the air / but we have to breath. / Poisons in our food, / but we have to eat. / Care for our safety / chemicals, radiation / we all scared one day,/ we might destroy our generation. // Disease and sickness / almost everywhere we go. / Fear for our children, / the future we don’t know. // Unlucky generation / children of today, / you have to pay a price, / of your fathers yesterday. // Drugs, wars, / fear for us all. / No place to escape, / nowhere in the world. // In many countries people suffers / disease and hunger is the worst. / Oh! God please help us..!! / I think we are just lost…. // Also in Australia, / things are going bad. / Where are the good old days, / are they ever coming back? // Sorry people but, / that’s our world today. / Hope thing will get better / but is very hard to say. 


ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ

Σπύρος Κ. Καραμούντζος: ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ ΚΑΛΕΣΜΑ

Το κάλεσμά σου πώς μπορώ / να τ’ αρνηθώ, καλή μου,                                                         πιάσαν οι φίλοι σου χορό,/ χαρά τους και τιμή μου.

Για σένα παίζουν τα βιολιά,/ γλυκολαλούν τ’αηδόνια,                                                                             ο λόγος σου  κι η πινελιά / θ’ ανθοβολούν αιώνια.

Από μικρή στην ξενιτιά / με μνήμες φορτωμένη,                                                                                       το γράφεις πάνω στα χαρτιά,/ το Σούλι δεν πεθαίνει.

Κρατάς σημαία και σταυρό,/ τιμόνι και πυξίδα,                                                                                                   γι’ αυτό δε χάνεις τον καιρό,/ βηματισμό κι ελπίδα.                  

Με τόσο πλούτο στην καρδιά, / γλυκιά μιλιά και χρώμα,                                                          

για της Ελλάδας τα παιδιά / μείνε παιδί ακόμα.

Το κάλεσμά σου πώς μπορώ / να τ’ αρνηθώ, καλή μου,                                                                           πιάσαν οι φίλοι σου χορό, / χαρά τους και τιμή μου.

 Μαίρη Κουλεντιανού: Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ 

Ένα βασιλικό κλαρί / γεμάτο αναμνήσεις,

με ταξιδιάρικο πουλί, / σου στέλνω, μη δακρύσεις.

Ώσπου να ‘ρθεΙ θα ξεραθεί / τρίψ’ το για να μυρίσει

το άρωμά του ν απλωθεί, / πατρίδα να θυμίσει.

Θα σου θυμίσει το χωριό / και ο νους θα τριγυρίζει,

σ’ ένα παιδί πολύ μικρό, / μια γλάστρα να ποτίζει.

Να  τρέχει, να χοροπηδά, / το  γιόμα να γυρίζει,

με λερωμένη την ποδιά / βασιλικό μυρίζει.

Ένα βασιλικό κλαρί, /  σου  στέλνω να κρατήσεις,

στο ταξιδιάρικο πουλί /  φιλί να του χαρίσεις.

 Μαίρη Κουλεντιανού: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ 

Της ξενιτιάς τον χωρισμό, / μην τον γνωρίσει άλλος

κι όταν δεν έχει γυρισμό, / είναι καημός μεγάλος.

Τη μέρα που είμαστε μαζί, / ποτέ δεν θα ξεχάσω,

θα κρύψω κάθε μας στιγμή / βαθιά να μην την χάσω.

Σαν μ’ έσφιξες στην αγκαλιά / έκλαψα από πόνο,

σμίξανε δάκρυ με φιλιά, / τα σκέφτομαι και λιώνω.

Να μην γυρίσεις του ζητώ, /  πίσω σου το κεφάλι,

μα στέκομαι και σε κοιτώ / να χάνεσαι και πάλι.

Σέρνω τα πόδια μου βαριά / κι ο δρόμος ερημώνει

μια ηλιαχτίδα στην καρδιά / τις δυο μας θα ενώνει.

Σφίξιμο νιώθω δυνατό / το στήθος να πονάει 

με το κεφάλι μου σκυφτό / τ’ αγέρι να φυσάει. 


ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΩΣΤΗΡΑ  και  την  ΕΜΠΝΕΥΣΗ  –  ΠΙΝΑΚΕΣ της ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ  –   Mrs. ANDRIANA KARAMITROS’ PAINTINGS 

Η Ιταλίδα ηθοποιός ΣΟΦΙΑ ΛΟΡΕΝ.

ΑντριάναΗ Μάχη της Καλλίπολης, πίνακας του 2016.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥΣΤΗ ΓΛΥΚΙΑ ΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑ –> Με τ’ αηδονιού γλυκιά λαλιά, / χαρμόσυνα να τραγουδήσω. / Ύμνους στη γλυκιά μας Παναγιά / μ’ ευλάβεια να χαρίσω. […..] Θεοσταλτη Θεού χαρά. / Αγγελοσυνοδευμένη. / Ανθρώπινη παρηγοριά, / χιλιοτραγουδισμένη. // Νέκταρ κατάλευκου ανθού,  / μελοανθοζημωμένη. /  Λαμπρό αστέρι του Θεού, / αστραφτοφωτισμένη…»

3 πίνακας ΑνδριάναςΟ Άγιος Νεκτάριος, πίνακας του 2016.

ADRIANA KARAMITROS SALONICA UNDER THE MOONLIGHT, MACEDONIA GREECE, 2016Η Θεσσαλονίκη στο φεγγαρόφωτο, πίνακας του 2016.   –   Salonica under the Moonlight – Μacedonia Greece (2016).

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ 002Η Ανάσταση.

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 009Η Σταύρωση του Ιησού.

ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑΗ Αγία Αικατερίνη  *   Saint Catherine.

ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑΠάνω στη γέφυρα.

AT THE BEACH ANDRIANAΣτην παραλία  *  At the beach (2006).

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ               Πάσχα σε ένα ελληνικό χωριό.  – Easter in a Greek village.          

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ                                                             Ελλάδα.  –  Greece (2007).

μπαλκόνι με θέα                                                   Μπαλκόνι με θέα.  –  Balcony with a view.

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ                           Ηλιοβασίλεμα σ’ ελληνικό νησί. –  Sunset on a Greek island. 

καλοκαίρι στην ακροθαλασσιά                                                             Καλοκαίρι στην ακροθαλασσιά.

η κοπέλα με το ψάθινο καπέλα και τριαντάφυλλα                                      Η κοπέλα με το ψάθινο καπέλο και τα τριαντάφυλλα.                                                        SPRING BY THE RIVER                                      Άνοιξη στο ποτάμι.  – Spring by the river.

ΚΑΛΑΘΙ ΜΕ ΦΡΟΥΤΑ 2013 ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ                           Καλάθι με φρούτα (2013). 

σοφια βεμπο      Σοφία Βέμπο 28 Οκτωβρίου 1940.  – Sophia Vempo, October 28, 1940.                                       ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ                                         Ευαγγελισμός. –  Annunciation. 

γενοκτονια ανδριανα καραμητρουΗ Γενοκτονία των Ποντίων.  *   Genocide in Pontos. 

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΗ Αγία Σοφία.  –  Agia Sophia (2013).

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΗ Γέννηση του Χριστού. – The delight of the Christmas Holy Night.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΝΔΡΙΑΝΑΧριστούγεννα. – Christmas.

ΣΤΟ ΤΖΑΚΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΝΔΡΙΑΝΝΑΠεριμένοντας τον Αη-Βασίλη.

IN MY GARDEN ANDRIANAΣτον κήπο μου.  –  In my garden.

MOTHER MARY AND JESUSΗ Παναγία και ο Ιησούς. –  Mother Mary and Jesus. 

WALKING IN THE RAIN- 1998Περπατώντας στη βροχή.  –  Walking in the rain (1998).

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΟ Μέγας Αλέξανδρος. –  Alexander the Great.

ΜΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΗ Μαρία Κάλλας.  – Maria Callas (2007).

ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙΨαρεύοντας στο ποτάμι.

 

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – Στοχασμοί –  Διδάγματα βγαλμένα από το Πανεπιστήμιο της ζωής – Αφιερωμένα σε όλους από την Ανδριάνα Καραμήτρου

 1.- Άχρηστα τα διπλώματα / στη γη, στην οικουμένη, / όταν ο άνθρωπος δεν ξέρει / αγάπη τι σημαίνει.

 2.- Αυτοί που σου κάνουν τον εχθρό είναι εχθροί. Αυτοί που σου κάνουν το φίλο δεν είναι πάντα φίλοι.

 3.- Η βρώμικη γλώσσα ασχημίζει και το πιο όμορφο στόμα.

 4.-Στις δυσκολίες δείχνουμε / το πόσο αγαπάμε. / αν

συμπαραστεκόμαστε / ή τα παρατάμε.

 5.- Απόλυτη ελευθερία, δρόμος απόλυτης σκλαβιάς.

 6.- Εύκολο το κακό να γίνει, δύσκολο να επανορθωθεί.

 7.- Όταν είσαι χαμηλά, δεν φοβάσαι μήπως πέσεις.

 8.- Από το Πανεπιστήμιο της ζωής, αποκτάς πολλά διπλώματα.

 9.- Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, από τόσο ψηλά πέφτεις.

10.- Μαθαίνεις καλύτερα, όταν μαθαίνεις από πείρα.

11.- Η καθαριότητα στολίζει, ομορφαίνει, πλουτίζει.

12.- Δύσκολο να χτίσεις, εύκολο να γκρεμίσεις.

13.- Η αληθινή πίστη και προσευχή, σώνουν σώμα και ψυχή.

14.- Πονάς περισσότερο όταν πληγώνεσαι απ’ αυτούς που αγαπάς.

15.- Καλός, πιστός, πραγματικός φίλος, καλύτερο φάρμακο.

16.- Κερδίζεις περισσότερα όταν ακούς. Κερδίζεις λιγότερα όταν μιλάς.

17.- Το φως του ήλιου μας φωτίζει να βλέπουμε. Το φως του Θεού μας φωτίζει να σωθούμε.

18- Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να πάρεις και το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να προσφέρεις.

19.- Ρώτα, μάθε, μίλα.

20.- Τα γρήγορα συμπεράσματα, τις πιο πολλές φορές βγαίνουν λανθασμένα.

21.- Ο Θεός δεν βλέπει την ομορφιά και την ικανότητα του σώματος, μα βλέπει την ομορφιά και την ικανότητα της ψυχής.

22.- Τα πλούτη έχουν κατοικία μόνο τη γη.

23.- Ο κάθε άνθρωπος είναι καλός σε κάτι/

24.- Ό,τι δέντρο είσαι, τέτοια φρούτα θα κάνεις.

25.- Κανένας άνθρωπος δε γνωρίζει τα πάντα.

26.- Η πραγματική ομορφιά βρίσκεται στην καρδιά.

27.- Όταν σε έχουν ΑΝΑΓΚΗ, όλοι σ’ αγαπούν.

28.- Αυτός που παρακούει είναι ο καλύτερος Ποιητής.

29.- Κρυμμένος εχθρός, κρυμμένη βόμβα.

30.- Εγωισμός: της αγάπης εχθρός.

31.- Πρόσεχε τους φίλους σου πιο πολύ απ’ τους εχθρούς σου.

32.- Προτιμότερη η μοναξιά, απ’ την παρέα την κακιά.

33.- Απλή καρδιά, ίσον καλή καρδιά.

34.- Το ψέμα καμιά φορά, ξετρυπώνει και μερικές αλήθειες.

35.-  Η ζωή είναι γλυκιά, όσο πικρή κι αν είναι.


ΨΗΦΙΔΕΣ από το ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ

Από το βιβλίο της με ποιήματα και πεζά κείμενα «ΘΕΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΨΕΜΑΤΑ» :      ΘΕΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΨΕΜΑΤΑ –>  Θέματα χωρίς ψέματα, / απ’ της ζωής τα ρέματα.

Θέματα που ζούμε όλοι, / στης ζωής το περιβόλι.

Θέματα καθημερινά, / θέματα γιορτινά.

Θέματα που απασχολούνε, / θέματα που αφορούνε.

Αληθινά θέματα, / χωρίς ψέματα,

θέματα λεγόμενα στα ίσια, / δίχως αλλαγές και παραμύθια.

Λίγα απ’ όλα για όλους, /  απ’ τους ανθρώπινους πόνους.

Χαρές, λύπες και αγάπες, / στης ζωής τις αυταπάτες.

Της ζωής τα σκαλοπάτια, /  που δεν μοιάζουν με παλάτια,

μια φορά θα τ’ ανεβούμε, /  πάμε μπρος και δεν γυρνούμε.

ΔΙΑΓΡΑΦΗ

Πήρα πινέλα και μπογιά,

χαρτί έχω την καρδιά μου.

Άσπρη μπογιά αγόρασα,

τα μαύρα για να σβήσω.

Βάσανα και συμφορές,

ανεπιθύμητες μορφές,

θέλω να λησμονήσω.

 

Το πινέλο τώρα αρχινά

αρχίζει και σκουπίζει

κι όλα τα ανεπιθύμητα,

όλα τα καθαρίζει.

 

Τόσα χρόνια, καρδούλα μου,

πόση σαβούρα κουβαλούσες.

Πίκρες, άχρηστα ονόματα,

που σ’ έκαναν και πονούσες.

 

Ανθρώπους, που δεν άξιζαν

καθόσουν και μιλούσες

και άσκοπα τον χρόνο σου

εσύ γι’ αυτούς χαλούσες.

 

Το φίλο πολλοί σου κάνανε,

μα κάτι από σε ζητούσαν.

Σαν βλέπαν πως δεν το παίρνανε

το δρόμο τους τραβούσαν.

 

Πινέλο σβήνε και μην σταματάς,

λίγοι είναι οι φίλοι.

Τους φίλους μην τους ακουμπάς,

θα μείνουνε εκείνοι.

 

Στενοχώριες, πίκρες, βάσανα,

τα πάντα να τα σβήσεις.

Και εσύ, καρδούλα καθαρή,

απ’ την αρχή ν’ αρχίσεις. 

ΟΙ ΧΟΡΔΕΣ ΜΙΑΣ ΚΙΘΑΡΑΣ 

Οι χορδές μιας κιθάρας,

στέλνουν μηνύματα,                                    

Jonathan's Guitar by Chery Pass

Jonathan’s Guitar by Chery Pass

μιας καρδιάς σκιρτήματα,

ερωτική λαχτάρα.

Παίζει με γλυκό σκοπό,

τα χείλη τραγουδούνε.

Αίσθημα σκορπούνε

κι ερωτικό καημό.

Και τα πουλιά σταθήκανε,

σιωπούν στη μελωδία.

Του έρωτα τραγωδία,

δακρύζουν, λυπηθήκανε.

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ 

Χωρίς εσένα νιώθω άδεια.

Γη χωρίς λουλούδια.

Τα άχαρά μου βράδια,

ζωή χωρίς τραγούδια.

Σαν καράβι στη στεριά.

Σαν αστέρι σκοτεινό.

Θάλασσα χωρίς τα ψάρια,

δίχως αστέρια ουρανό.

ΤΣΟΛΙΑΔΑΚΙ

 Είμαι ένα μικρό παιδάκι

και ντυμένο τσολιαδάκι.

Μ’ έχει ντύσει η μαμά μου,

να θυμάμαι τη γενιά μου.

Υπερήφανο πολύ

κάνω πρόβα απ’ το πρωί.

Με καμάρι πήγαινε – έλα

και φορώ και φουστανέλα. 

Κεντημένο γελεκάκι,

βελουδένιο καπελάκι.

Με μια φούντα που κρεμάει

και τον Έλληνα τιμάει.

Το ζωνάρι μου δεμένο

να παρελάσω περιμένω.

Τα τσαρούχια μου χτυπάω,

την Ελλάδα αγαπάω!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

 Χλαμύδες Του εστρώνανε

και βάγια εκρατούσαν.

Το Ωσαννά φωνάζανε,

σαν με το γαϊδουράκι Του,

μέσα στην πόλη μπήκε.

Στην πόλη την Ιερουσαλήμ.

Απλός και καλοσυνάτος,

μ’ αγάπη όλους κοιτάζει

και με την ευλογία Του

τον κόσμο αγκαλιάζει.

Πόση αγάπη σκόρπισε

και πόση καλοσύνη,

καθώς Χριστός επέρασε

από την πόλη εκείνη.

Βαϊων ονομάζουνε

την ημέρα αυτή

και πάντα τη γιορτάζουνε

με αγάπη οι Χριστιανοί.

ΤΟ ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙ ΤΟ ΑΠΛΟ

Το γαϊδουράκι το απλό

εκ Θεού ευλογημένο

και στη ράχη του θα δείτε

τον σταυρό ζωγραφισμένο.

Στην πλάτη του κουβάλησε

το Χριστό μας και Θεό.

Επάνω του εκάθισε

κι αναπαύθηκε σ’ αυτό. 

Βάδισε με το Χριστό.

Στα βάγια περπατούσαν,

που με αγάπη οι πιστοί

από παντού πετούσαν.

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ 

Σαν λευκότατος κύκνος

στου τραπεζιού τη μέση.

Των μαθητών τριγύρω ο κύκλος.

Πυκνή σιωπή έχει πέσει.

Χριστός, γονάτισε ο Χριστός.

Των μαθητών τους πόδας πλένει.

Θεός άγιος και τρανός,

ταπεινοφροσύνης παράδειγμα φέρνει.

Κόβει από το ψωμί:

«Τούτο εστί το σώμα μου…»

Παίρνει από το κρασί:

«Τούτο γαρ εστί το αίμα μου…»

Ο τελευταίος μας δείπνος,

αγάπη να δώσει. 

ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Χριστός Ανέστη! Πασχαλιά.

σκόρπισε παντού ελπίδα.

Μιαν ελπίδα που δε σβήνει,

στις καρδιές κουράγιο δίνει.

Του Χριστού μας ο Σταυρός,

ας μας γίνει οδηγός.

Με την πίστη Του σαν φως

προχωρούμε πάντα μπρος.

Χριστός Ανέστη! Χριστιανοί,

το φωνάζει όλη η γη.

Αληθώς Ανέστη! Ο Χριστός,

Ανεστήθη Αληθώς.

Χριστέ εκεί ψηλά που στέκεις

και τα πάντα τα προσέχεις,

μια θέση κράτα στα παιδιά Σου,

στο πλευρό εκεί κοντά Σου.

ΗΛΙΟΣ, ΠΕΝΑ ΚΑΙ ΧΑΡΤΙ

Παίρνω την πένα και χαρτί / και αρχινάω να γράφω.

Το ηλιοβασίλεμα πορτοκαλί / και για τη φράση ψάχνω.

Κλέφτης ο ήλιος πήδησε, / μέσα απ’ τα παραθύρια.

Η σκέψη αναπήδησε / στου ήλιου τα λιοπύρια.

Χρυσή ακτίνα στα μαλλιά / ο ήλιος μου δωρίζει.

Στέλνει το φως του στα χαρτιά, / ροδοβάφει και στολίζει.

Τρέχει η πένα βιαστικά, / το φως του ήλιου τη ζαλίζει.

Ψάχνει βαθιά μες στην καρδιά / και το χαρτί γεμίζει.

ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ

Θα τη βρω που θα μου πάει, / τη λεξούλα που γυρεύω,

γιατί ετούτη τη στιγμή, / ποιηματάκι μαγειρεύω.

Θέλω να βρω το κλειδί, / που θα το ξεκλειδώσει.

Και το νόημα στο ποίημα / αυτή η λέξη θα το δώσει.

Αν τη βρω θα τη γνωρίσω / και να φύγει δεν θ’ αφήσω.

Θα τη γράψω στο χαρτί / και εκεί πια θα κλειδωθεί.

Μια λέξη εγεννήθηκε, / ένα νόημα ξεχύθηκε.

Ένα ποίημα, μια συλλαβή / από μέσα από το χαρτί.

Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

Είναι η ζωή καράβι / και εμείς καπεταναίοι.

Στα κύματα παλεύουμε / γέροι, παιδιά και νέοι.

Ο καλός ο καπετάνιος / στη φουρτούνα φαίνεται.

Παλεύει με τα κύματα / και δεν του κακοφαίνεται.

Και αν αστράφτει και βροντά / κι άμα πιάνει μπόρα,

πολεμά αδίσταχτα / χωρίς να χάνει ώρα.

Στις δυσκολίες δείχνουμε  / το πόσο αγαπάμε.

Αν συμπαραστεκόμαστε / ή αν τα παρατάμε.

ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΤΟΥ

Δημήτρη, χθες βράδυ που καθόμουνα / στο νου μου σε είχα βάλει,

και της κιθάρας σου πενιές, / τραγούδησα και πάλι.

Κάθε τραγούδι που έλεγα, / εσένανε  θυμόμουν,

και την υπέροχη βραδιά / πάλι ξανά σκεφτόμουν.

Εγώ και η παρέα μου, / δεν σε λησμονούμε. 

Σου στέλνουμε την αγάπη μας / και σ’ ευχαριστούμε.

ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ

Πέρασες σαν αστραπή / μέσα απ’ την ζωή μου.

Φώτισες μες στην ψυχή, / αγάπη δυνατή μου.

Της Άνοιξης δροσοσταλιά, / αγέρι ευωδιασμένο,

λούλουδα στην αγκαλιά, / ρόιδο μου μυρωμένο. 

ΛΥΓΕΡΗ ΚΛΗΜΑΤΑΡΙΑ

Λυγερή κληματαριά / με το γλυκό σταφύλι.

Έρχομαι από μακριά / και πίκρα έχω στα χείλη.

Θέλω να κόψω ένα τσαμπί, / να φάω μία ρόγα, 

για να γλυκάνω τους καημούς / και του έρωτα τη φλόγα.

ΓΡΑΦΩ ΓΙΑΤΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ 

 Όχι, εγώ δεν προσπαθώ / τον κόσμο να αλλάξω,

όχι, εγώ δεν προσπαθώ / τον κόσμο να διδάξω.

Γράφω, γιατί αισθάνομαι, / γράφω γιατί πονάω.

Γράφω, γιατί χαίρομαι / και γιατί αγαπάω…

ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ, ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙ ΜΟΥ, ΠΑΛΙΟ ΚΡΥΦΟ ΜΕΡΑΚΙ ΜΟΥ –>  Τι κι αν έφυγαν τα χρόνια, / στην παλιά τη γειτονιά, / πάλι ανθίζουνε τα κλώνια, /  μα δεν παίζουνε παιδιά. //Στου ζωγράφου το μπαλκόνι, / ανθεί μια τριανταφυλλιά /και λαλεί ένα αηδόνι, / με γλυκύτατη λαλιά. //Ο ζωγράφος ζωγραφίζει, / αν και γέρασε πολύ, / έναν ήλιο να φωτίζει, / σε μια πράσινη αυλή. // Το αγιόκλημα μυρίζει / και μοσχοβολά η γειτονιά. / Ο ανεμόμυλος γυρίζει, / μα δεν δουλεύει όπως παλιά. / Εκεί στον μπλε τον φόντο, / ξεπροβάλουνε βουνά, / που θυμίζουνε τον Πόντο, / με τα ιστορικά συμβά. // Άνθισαν τα μανουσάκια, / στην καταπράσινη πλαγιά. /Κελαηδούνε τα πουλάκια, / στου πλατάνου τα κλαδιά / και η πέτρινη η βρύση, / τρέχει τώρα μοναχή, // κανείς δεν πάει να γιομίσει, /όπως πρώτα το σταμνί. / Άδεια όλα μένουν, / τα παλιά τ’ αρχοντικά / και στο νου σου γυροφέρνουν, / ιστορίες ξωτικά. // Δεν υπάρχουν γαϊδουράκια, / να κουβαλούν   τις πραματιές, / άδεια είναι τα δρομάκια, / που αγκαλιάζουν τις πλαγιές. //  Ακόμα τρέχουν τα ρυάκια / με το γάργαρο νερό, / σε πιάνουν τα παραπονάκια, / βλέποντας άδειο το χωριό. // Λίγοι γέροντες που μένουν, / κάθονται στη γειτονιά / και τον άχραντο προσμένουν, / να τους πάρει αγκαλιά. // Η εκκλησία του Αη- Γιάννη, / στην πλατεία του χωριού, / γάμους τώρα πια δεν κάνει, / μόνο κηδείες που και που. // Και οι γέροντες ακρίτες /  όταν φύγουνε κι αυτοί, / του ωρολογιού οι δείχτες, / θα χτυπούνε μοναχοί. // Ευκαιρία να ’ρθουν ξένοι /και να πάρουν τα χωριά μας, / Έλληνας πια δεν θα μένει, / τι μεγάλη συμφορά μας! // Μα και ξένοι να μην έρθουν / άλλαξαν τα πράγματα, / στα δρομάκια θα γυρνούν, / απ’ το παρελθόν φαντάσματα. // Εύχομαι να έβγω ψεύτης, / να μη γίνουν όλα αυτά, / να μην υπάρχει φταίχτης, / να ξαναγεμίσουν τα χωριά. //  Ίσως και αυτή η κρίση, / να μας βγάλει σε καλό / και ο Έλληνας να γυρίσει, / πάλι πίσω στο χωριό. 

Από τη συλλογή της «ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ » –> «Σαν μια αγκαλιά λουλούδια, / όλα μου τα τραγούδια, / για τα παιδιά είναι γραμμένα, / με αγάπη χαρισμένα.»    Ανδριάνα

ZΩΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΥ ΕΡΓΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ Κ.Α 034

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ –>  Ελάτε να γίνουμε φίλοι. / Σας καλεί το βιβλίο αυτό. / Ελάτε να γίνουμε φίλοι / και έχω πολλά να σας πω! // Ελάτε να γίνουμε φίλοι, / ταξίδι μαζί να γυρίσουμε. / Ελάτε να γίνουμε φίλοι, / κόσμο, ζωή ν’ αγαπήσουμε. // Ελάτε να γίνουμε φίλοι, / μ’ αγάπη πολλή στην καρδιά. / Ελάτε να γίνουμε φίλοι, / σε σας το φωνάζω παιδιά. // Ελάτε να γίνουμε φίλοι, / τη γλώσσα μας να μιλήσουμε. / Ελάτε να γίνουμε φίλοι, / ποιοι είμαστε να γνωρίσουμε.

 ΑΝΟΙΞΗ –> Ανθισμένα τα λουλούδια, / με της άνοιξης τραγούδια. / σαν μοσχοβολάει η φύση, / είν’ τα δέντρα ανθισμένα./ Όλα γύρω στολισμένα, / καλοκαίρι θα μυρίσει. // Τραγουδούνε τα πουλιά / σαν χορεύουν στα κλαδιά. / Ο ήλιος σου χαμογελά / όλη η φύση στολισμένη / και με κάλλη φορτωμένη, / σκιρτίζει μέσα σου η χαρά. // Με της άνοιξης λουλούδι, / έλα πλέξε ένα τραγούδι. / Να το λένε τα παιδιά, / καθώς χαίρονται τη φύση / κι όλα αυτά που έχει δωρίσει, / να φυλάξουν στην ψυχή βαθιά.

ΤΟ ΔΑΣΟΣ –>  Δάσος μου είσαι ωραίο, / σπάνια ομορφιά! / Πολύχρωμα πουλάκια παίζουν / μέσα στα κλαδιά. // Ένας διαβάτης πέρασε, / ζήλεψε και έκατσε / στην ωραία σου σκιά, / μαζί με τα πουλιά.

 ΣΗΜΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ –>  Σημαία γαλανόλευκη, / σημαία Ελληνική. / Εσύ, που συμβολίζεις / του Έλληνα το καμάρι, / του Έλληνα τη γη. // Όπου και να σ’ αντικρίσω, / με υπερηφάνεια θα δακρύσω. / Το γαλανό σου χρώμα, / τον κατάλευκο σταυρό / με σεβασμό θα χαιρετήσω. // Ένα δάκρυ, μια φωνή, / απ’ τα στήθη μου θα βγει. / Σαν μου πνίγει ένα δάκρυ / και απ’ των χειλιών την άκρη / αχ! Σημαία, ΣΗΜΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ –>  Μαύροι είμαστε ή λευκοί, κίτρινοι ή ερυθροί, / όλοι είμαστε παιδιά / στου Θεού την αγκαλιά. // Σπίτι έχουμε τη γη, / κι αγάπη απ’ το Θεό πολλή. / Ο Θεός ίδιους μας βλέπει, / διάκριση δεν επιτρέπει. // Άνθρωποι είμαστε όλοι, / στου Θεού το περιβόλι / κι ας μοσχοβολήσει ειρήνη, / η αγάπη και γαλήνη.

 ΟΜΟΡΦΟ ΜΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ –> Όμορφό μου καλοκαίρι / τι καλά μας έχεις φέρει, / και ομόρφυνες τη φύση / μ’ όλα αυτά που ’χεις δωρίσει; // Φέρνω ήλιο  εκεί ψηλά, / κόσμο στην ακρογιαλιά. / Φέρνω αγάπη και λουλούδια / και της άνοιξης τραγούδια. / Φέρνω μέλι απ’ την κυψέλη / και σταφύλια απ’ τ’ αμπέλι. / Φέρνω σύκα στη συκιά, / μήλα πάνω στη μηλιά. / Φέρνω πράσινο στ’ αλώνια, / τα καρπούζια, τα πεπόνια. / Φέρνω ρόδια στη ροδιά. / αμύγδαλα στη μυγδαλιά. / Φέρνω λούλουδα κι ανθούς / και στα δέντρα τους καρπούς. /  Φέρνω ελπίδα στις καρδιές / και πουλάκια στις φωλιές. / Φέρνω φύλλα στα κλαδιά / και το γέλιο στα παιδιά.

ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ –>  Θα τη βρω, που θα μου πάει, / τη λεξούλα που γυρεύω, / γιατί ετούτη τη στιγμή, / ποιηματάκι μαγειρεύω. // Θέλω να βρω το κλειδί / που θα το ξεκλειδώσει. / Και το νόημα στο ποίημα / αυτή η λέξη θα το δώσει. // Αν τη βρω θα τη γνωρίσω / και να φύγει δε θ’ αφήσω. / Θα τη γράψω στο χαρτί / και εκεί πια θα κλειδωθεί. // Μια λέξη εγεννήθηκε, / ένα νόημα ξεχύθηκε. / Ένα ποίημα, μια συλλαβή, / από μέσα από το χαρτί.

ΠΑΙΔΙΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ, ΑΠ’ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ –>  Παιδιά εσείς αγαπημένα / κι απ’ τον Θεό ευλογημένα. / Ο Χριστός σας μάζεψε κοντά Του, / σας κράτησε στα γόνατά Του. // σας χάιδεψε την κεφαλή / με αγάπη και στοργή. / Σας χάρισε αγάπη κι ευλογία, / δική σας η ουράνια Θεία Βασιλεία.

ΜΙΚΡΟ ΣΟΥΛΙ –>   Μικρό Σούλι, Ιστορικό, / Σούλι μου παινεμένο, / Σούλι που πέρασες πολλά, / Σούλι μου πονεμένο. // Σούλι παλιό, πολύ παλιό, / από πολέμους χτυπημένο, / Σούλι Μικρό και απλό, Μικρό Σούλι, αγαπημένο. // Θα σε θυμάμαι, / όπου και να ’μαι. / Με τη σκέψη φτερά θα απλώνω. /  Στη θύμησή σου πάντα βουρκώνω.

 ΕΙΡΗΝΗ –>  Ειρήνη, μες στις ψυχές γραμμένη. /Ειρήνη ο κόσμος περιμένει. / Ειρήνη, καθάριος ουρανός! / Ειρήνη, κάμπος ανθηρός. // Χαμόγελο μικρού παιδιού, Ειρήνη! / Αγκαλιές, φιλιά, αγάπη, Ειρήνη! / Αραχνιασμένα οχήματα, Ειρήνη! / Δώστε τα χέρια κόσμε, Ειρήνη!

 

 

 

 

Advertisements