ΓΝΩΜΕΣ / OPINIONS

GRAMMATAΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ  *   WROTE ABOUT ZACHAROULA GAITANAKI AND  HER LITERARY WORK


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΠΑΧΑΡΗ-ΚΟΥΤΣΟΥΝΑ, Δασκάλα, Λογοτέχνις (13 Αυγούστου 2017): «Αυτή η αισιοδοξία σου, ο αγώνας σου για το καλό, η ευαισθησία σου και η ταπεινότητά σου, αυτό που βγαίνει και στους στίχους σου σε κάθε ποίημά σου, γλυκαίνει την ατμόσφαιρα, στέλνει θετικές δονήσεις στο Σύμπαν και παρασύρει κι άλλους ανθρώπους στο να κάνουν το ίδιο. [….] Οι κατανοητικοί, εύρυθμοι, στοχαστικοί στίχοι σου συγκινούν και προβληματίζουν και βγάζουν αύρα δροσιστική και παρηγορητική.»


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΠΑΧΑΡΗ –ΚΟΥΤΣΟΥΝΑ: «Η περιπλάνησή μου στις σελίδες αφιέρωμα του περιοδικού «ΜΟΡΙΑΣ» καθ´ ολοκληρία σχεδόν σε αντιπροσωπευτικό μέρος του ποικίλου λογοτεχνικού έργου της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη, με οδήγησε σε οάσεις και γάργαρες πηγές αναψυχής, σκέψης, προβληματισμού. Ανακάλυψα έναν αγνό, ανήσυχο, δραστήριο, αληθινό άνθρωπο, που όπου κι αν ακουμπήσει η τρεχάτη, ανόθευτη και εποικοδομητική θέλησή της, μεταμορφώνει μετουσιωτικά τα πιο απλά πράγματα σε αξιοκρατικά θαύματα του νου και της λογοτεχνίας. Το πηγαίο συναίσθημα, οι ζώσες πηγές από τις οποίες αντλεί τα θέματά της, αφήνουν τη λογοτεχνική της φλέβα να ξεχύνεται άφοβα προς τέρψιν της ιδίας και όσων έχουν την επιθυμία να ψάχνουν, να μελετούν, να ερευνούν ψυχές και νέους λογοτέχνες. Στο διήγημα υπερέχει!  «Το συνοικέσιο»,  «Το μπαστούνι», «Ύστατη αίσθησις αιδούς» και «Οι καραμέλες»! Δικαιολογημένα βραβεύεται. Έχει μια πηγαία  ροπή, μια ατιθάσευτη  ορμή, που μέσα από τη λιτή της έκφραση συνεπαίρνει τον αναγνώστη και του μιλεί κατευθείαν στην ψυχή. Στο ποίημα εκφράζει το είναι της μ’ ένα μεγαλείο ψυχής και μια καθαρότητα πνεύματος ξεπλυμένη από τη βροχή της λαμπυκαρισμένης σκέψης της. Τα παντός είδους τοπία της δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο, αδιάφορο ή βιαστικό: «Αγάπης τοπία», «Νυχτερινό τοπίο», «Φθινοπωρινά τοπία», «Τοπία ηδονής»,  «Σώματος τοπία», «Τοπία συμφιλίωσης»! Τα ερωτικά της καλέσματα εμπνέουν με την αρχοντιά των αισθημάτων της και υπολογίζουν τον έρωτα σαν αξία ιερή, ψυχοφθόρα αλλά αξεπέραστη, μοιραία, αλλά καλοδεχούμενη. Οι πατριδολατρικοί της στίχοι είναι συγκινητικοί και τους εκφράζει με μια λυρικότητα κι ένα παλμό που δονούν την ψυχή σου. Στο ανθολόγιο των ποιημάτων της ξεδιψάς, όπως όταν μετά από κούραση σου προσφέρουν ένα ποτήρι δροσερό νερό μ’ ένα υποβρύχιο γλυκό. Το υπό κατασκευήν μυθιστόρημά της με τίτλο «ΛΙΑΚΑΔΑ  ΚΑΙ  ΣΚΙΕΣ», αντανακλά στο τέταρτο κεφάλαιο, που παρατίθεται στο περιοδικό, τις γυναικείες ανησυχίες με γνώμονα την απελευθέρωση και απενοχοποίηση των φυσικών λειτουργιών και την αποδοχή τους σαν φυσική κατάσταση. Συγκρίνοντας κανείς την εποχή που ζούμε με την εποχή της ηρωίδας του μυθιστορήματος βλέπει  το χάσμα  με το οποίο η αμάθεια, η προκατάληψη, ο φόβος, η ανησυχία βάραιναν τις ψυχές των γυναικών σε μια ακατάληπτη ενοχική αποδοχή του ωραιότερου ονόματος θηλυκού γένους: ΓΥΝΑΙΚΑ! Έχοντας υπόψη μου τις δημοσιογραφικές προσεγγίσεις σε συνεντευξιακές συνευρέσεις με αξιόλογα πρόσωπα του λογοτεχνικού κόσμου, ένιωσα δροσοσταλίδες ευαισθησίας ν’ αγγίζουν την ψυχή μου, καθώς γλυκά κι ανάλαφρα ξεσκεπάζει τον απέναντί της, όποιος κι αν είναι αυτός, με τις τεκμηριωμένες, καίριες ερωτήσεις της και την άμεση γλυκιά επιθετικότητά της στην προσπάθεια να αφοπλίσει, να ξεγυμνώσει, να στυλώσει στο βάθρο που του αξίζει τον κάθε επισκέπτη της. Με την αφοπλιστική της ειλικρίνεια, την αμεσότητά της, το σεβασμό και την ουσιαστική προσέγγιση σε κάνει να την εμπιστεύεσαι απόλυτα και να αφήνεσαι μ’ ανεμελιά στα δίχτυα της δημοσιογραφικής της γλυκιάς πλεκτάνης και κάπως έτσι αναδεικνύει και την προσωπικότητα και το έργο του εκάστοτε υποψήφιου.  Δεν έχω παρά να συγχαρώ τον άνθρωπο-γυναίκα λογοτέχνη, που επιδίδεται με τόσο αγνό ζήλο στην υπηρεσία μιας τέχνης πνευματικής, να της ευχηθώ καλό κουράγιο και δύναμη στο λαμπρό αλλά δύσκολο μονοπάτι που διάλεξε να υπηρετήσει  και να είναι πάντα γερή και δυνατή για να το καταφέρει και να το πάει όσο μακριά εκείνη θέλει. Με φιλικούς χαιρετισμούς και απεριόριστο σεβασμό στη δουλειά σου. (Πύργος Ηλείας, 29  Ιουνίου 2017).


Από τον Πρόλογο στην αγγλόφωνη ποιητική συλλογή «Poets Garden» – «Ο κήπος του ποιητή», σε απόδοση της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη, του Δρ. ΣΟΥΖΑΑΤ ΧΟΥΣΕΪΝ, με τίτλο: «ΑΝΘΗ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΣΠΥΡΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΥ» (απόσπασμα): «Φυσικά η δουλειά του μεταφραστή είναι ενδιαφέρουσα και απολαυστική, αλλά είναι κι ένα αποθαρρυντικό και δύσκολο αλλά ενδιαφέρον έργο. Δεν είναι εύκολο να είσαι μεταφραστής. Ξέρουμε πως κάθε γραμμή, δίστιχο ή στίχος έχει τον δικό του βαθμό επιφυλάξεων. Γλωσσική επάρκεια, σωστή γνώση του αντικειμένου, ευαισθησία, κριτικό ταλέντο και προσήλωση, είναι οι υποδειγματικές ικανότητες της Δρ. Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη. Υποστηρίζω ότι κατέχει όλα τα απαιτούμενα εργαλεία και τα χρησιμοποιεί με έλεγχο ενώ μεταφράζει ποιήματα και άλλα έργα συγγραφέων και ποιητών. Η Δρ. Ζαχαρούλα  Γαϊτανάκη έχει κάνει μεγαλοπρεπές έργο για τη λογοτεχνία. Τη γνωρίζω προσωπικά από την αρχή και έχει καταβάλλει όλες τις προσπάθειες να κάνει διεθνώς γνωστούς συγγραφείς της χώρας της, μέσω της μετάφρασης των ελληνικών λογοτεχνικών τους έργων στ’ αγγλικά. Αν δεν είχε μεταφράσει την ελληνική δουλειά του Σπύρου Καραμούντζου, δεν θα τον είχαμε γνωρίσει. Αυτή είναι μια σπουδαία σύγχρονη συγγραφέας και μεταφράστρια. Τα ποικίλα εθνικά και διεθνή της βραβεία λένε πολλά για την τέχνη της, την ικανότητά της και τον τρόπο της μετάφρασής της.  Όταν μεταφράζει, δίνει μεγάλη φροντίδα και πόνο κάνοντας αυτό (που μεταφράζει) απόλυτα σαφές γύρω από το συντακτικό του και τη δομή του κειμένου, τα λεξιλογικά και γραμματολογικά νοήματα των εκφράσεων που αυτό περιέχει. Η μεγάλη έκταση της μόρφωσής της κάνει αυτήν εξοικειωμένη με τις ιδιωματικές μεθόδους των εκφραστικών εργαλείων στην γλώσσα που έχει αναλάβει (να αποδώσει). Χρησιμοποιεί επιδέξια και εξαίρετα τις διαλεκτικές και υφολογικές παραλλαγές στη γλώσσα – ειδική φρασεολογία, ιδιωματική γλώσσα, ευφημισμούς, αστεία λόγια κ.λπ. Γνωρίζει τις λεπτομέρειες και τις αποχρώσεις των εννοιών σε μια γλώσσα, κουλτούρα και συμφραζόμενα, ούτως ώστε να αποδώσει σε μια διαφορετική γλώσσα, κουλτούρα και συμφραζόμενα το ίδιο νόημα. Γίνεται αυτό το αγαπημένο της παιχνίδι και οι αναγνώστες την απολαμβάνουν και την εκτιμούν. Έτσι αυτό είναι μια μεγάλη συνεισφορά της στον μεταφραστικό τομέα…»


Κριτική άποψη της ποιήτριας & εικαστικού Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη για το βιβλίο:  «ΟΙ ΓΝΩΣΕΙΣ ΔΙΝΟΥΝ ΦΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ» συνέντευξη του καταξιωμένου εκπαιδευτικού και λογοτέχνη Σπύρου Κ. Καραμούντζου  στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, το οποίο έχει εκδοθεί από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού τον Νοέμβριο του 2011.                                                             Άνοιξα το  πόνημα των 63 σελίδων και τα μάτια μου έπεσαν κατευθείαν στους στίχους: «Ο Δάσκαλος / βλαστάρια αρδεύει και ανθούς / στο σχολικό περβόλι,  / να γεύεται γλυκούς καρπούς / η κοινωνία όλη». Με τους στίχους  αυτούς ο Σπύρος Κ. Καραμούντζος μας  δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε μακροβούτι  στις σκέψεις του, να κατανοήσουμε τη μεγάλη αξία του  κοινωνικού, πνευματικού  και παιδαγωγικού έργου του δασκάλου και   να  αποκομίσουμε τις μετά εμπειρίας, σοφές διδαχές του.                            Ο Σπύρος Κ. Καραμούντζος  είναι γεννημένος το 1932 στο ορεινό χωριό Καρυά της Αργολίδας. Ξεκινά την αφήγηση του κάνοντας πρώτα αναφορά στα παιδικά του χρόνια, τονίζοντας τις δυσκολίες της τότε διαβίωσης. Από του βίου του το διάβα,  εισέρχεται στη γενέθλια γη της Καρυάς τονίζοντας  στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη πως: «Τα παλιά δεν θέλουν σκούπα μη χαθεί ο θησαυρός… Κι αν στηθούν φράγματα στο ποτάμι: απλώς καθυστερούν το ρου του».                                                                                                                                                            Μιλά με έμφαση, δύναμη ψυχής, προτρέποντας  τους κάτοικους των ορεινών χωριών  να χαίρονται τη ζωή και να διαφυλάττουν ως θεματοφύλακες ό,τι καλό κι ηθικό είχαν στο παρελθόν, παραδίδοντας το αυτούσιο στις νεότερες γενιές. Λέει -κι όχι άδικα- πως απ’ τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου έχει χαθεί το μέτρο και πρέπει να το βρει πριν να ‘ναι αργά… Επίσης, μας μιλά για την εποχή που ήταν δάσκαλος∙ για τις νέες τεχνολογίες στα  σχολεία και για την Ελλάδα της κρίσης, τονίζοντας το «Νυν  υπέρ πάντων ο αγών». Υιοθετώντας, μάλιστα, στον λόγο του τους στίχους από το «Άξιον εστί» του Οδυσσέα Ελύτη,  μας υπενθυμίζει, πως: «Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή», χρειάζεται ισχυρή πολιτική βούληση και σωστός προγραμματισμός κινήσεων..                                        Μέσα στις (50+1) ερωτήσεις κι απαντήσεις, γίνεται ένα μακρύ ταξίδι στο χώρο της Λογοτεχνίας, όπου η  λογοτέχνης Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη σκιτσάρει το λογοτεχνικό  πορτρέτο του εκπαιδευτικού και λογοτέχνη Σπύρου Κ. Καραμούντζου με ενάργεια, λεπτότητα, αυστηρά ηθικό προγραμματισμό ερωτήσεων που δικαιώνουν και τους  δυο∙ δημιουργώντας τον κήπο του ποιητή κι έναν κηπουρό ποιητή που μεθά με το άρωμα του λόγου: «Μάθαμε από μικρή  ηλικία ν’ αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, ν’ αντέχουμε στις κακουχίες,  να μας αρκούν τα λίγα και να μην κάνουμε σπατάλες, να πίνουμε νερό και να κοιτάζουμε και το Θεό, να λέμε το ψωμί ψωμάκι και σε κάθε αναποδιά να λέμε και μη χειρότερα…»,  μας εξομολογείται ο συγγραφέας Σ. Κ. Καραμούντζος.  Κανείς και σε κανένα σχολείο δε μας μαθαίνουν τόσα πολλά!                                                                                          Μεσολάβησε η συνέντευξη της Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, όπου κατόρθωσε να εκμαιεύσει απαντήσεις και να συγκεντρώσει στοιχεία για την ολοκληρωμένη κι αποκαλυπτική παρουσίαση του χαρακτήρα, των ιδεών και των θέσεων του Σπύρου Κ. Καραμούντζου, σε τρέχοντα κι άλλα κοινωνικά θέματα. Μέσα στις (50+1) ερωτήσεις κι απαντήσεις μας γνωστοποίησε την ποιότητα της προσωπικότητάς του, όπου πέρασε μέσα από συμπληγάδες τόσων κακών μέχρι να σφυρηλατηθεί ολοκληρωτικά και να αντανακλάσει το φως της γνώσης του και να γίνουμε δέκτες.  Τους ευχαριστώ από καρδιάς και τους δύο.  (Πάτρα,25 Ιουλίου 2016).


Ο κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (από τον Καναδά): «Αγαπητή Ζαχαρούλα, Συνεχίζω τη μελέτη του αξιόλογου έργου σου. Στην 5ετία του ‘’50 , 5-6 φίλοι, φοιτητές του «Αθήνησι», όντες «φιλοσοφούντες», επηρεασμένοι από τον καθηγητή της Φιλοσοφίας Ι. Ν. Θεοδωρακόπουλο,  «ψάχναμε» να βρούμε αν η Τέχνη έχει σκοπό και εάν έχει ποιος είναι ο σκοπός της. Ύστερα από πολυήμερες αν όχι πολύμηνες συζητήσεις με διαφωνίες που  είχαν φτάσει και σε σημείο παρεξήγησης , «καταλήξαμε» στο ότι σκοπός της Τέχνης είναι το φανέρωμα της Ομορφιάς, της Ομορφιάς αυτής που, ειλικρινά, απόλυτα εκφράζει το έργο σου. Χαιρετισμούς από το δροσερό Τορόντο.  ΚΓΛ.»


Η κ. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΙΑΤΡΟΥ-ΣΟΪΤΑΡΙΔΗ για το βιβλίο της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη γαι τη ΖΩΝΗ Αρκαδίας: «Έχω την ευτυχία να είμαι κάτοχος του υπέροχου βιβλίου «Ζώνη  1810 – 2010. 200 χρόνια παρουσίας». Οφείλω να ευχαριστήσω την εκλεκτή φίλη, Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, άξιο τέκνο της νέας γενιάς της ΖΩΝΗΣ, η οποία μου έστειλε με ιδιαίτερη υπερηφάνεια το βιβλίο αυτό, για να γνωρίσω κι εγώ το πανέμορφο αυτό ιστορικό χώρο της πατρίδας μας. Όντως  η ΖΩΝΗ το πανέμορφο χωριό σας, έχει τόσα να προσφέρει. Η ιστορική της δομή, η ιστορία των πρώτων κατοίκων της νεότερης Ελλάδας {1810-2010} μα και ο αρχαίος οικισμός {Ζοιτία} φανερώνουν μια δοξασμένη εποχή. Μια εποχή που δεν έσβησε ποτέ, ούτε θάφτηκε στο πέρασμα των αιώνων.  Ζει, υπάρχει και εσείς οι κάτοικοι αυτού του ηρωϊκού τόπου πρέπει να νιώθετε υπερήφανοι για τους δοξασμένους προγόνους σας. Αλλά η ΖΩΝΗ δεν έμεινε σιωπηλή μόνο με τη δική της περηφάνεια, γαλούχησε αγνούς Έλληνες πατριώτες και τους έστειλε πάνω στην Μακεδονία μας, πολέμησαν και πρόσφεραν στον Μακεδονικό αγώνα. Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πατριωτικό ρίγος μελέτησα την ιστορική άρτια περιγραφή την πολύ σωστά καταγραμμένη  και εμπλουτισμένη με τα λαογραφικά στοιχεία του τόπου σας. Οι φωτογραφίες, της κάθε εποχής, στέλνουν το μήνυμα το μεγάλο, τεκμήριο ότι οι κάτοικοι της ΖΩΝΗΣ ήταν,  είναι και πρέπει μείνουν για πάντα ενωμένοι, για το καλό του όμορφου χωριού σας. Όπου υπάρχει η ομόνοια, υπάρχει η ευημερία και η προκοπή. Μα δεν είναι μόνο η προκοπή του τόπου, αλλά πρωτίστως το ηθικό φρόνημα των ανθρώπων είναι αυτό που έχει μέγιστη σημασία. Μια όμορφη στενή επικοινωνία μέσα στον κλειστό χώρο του χωριού – του κάθε χωριού – προσφέρει την δυνατότητα στους κατοίκους να ζούνε αρμονικά,  με ζεστασιά,  να βλέπουν πάντα και να αγκαλιάζουν κάθε τι, που σκοπό έχει την ευημερία του τόπου. Είμαι σίγουρη, ότι εσείς οι καλόκαρδοι, καλόγνωμοι, κάτοικοι της ΖΩΝΗΣ ενωμένοι όλοι, σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια έχετε πετύχει.   Από την μακρινή Αυστραλία σας στέλνω τις καλύτερες ευχές μου,  σας συγχαίρω επίσης για το πανέμορφο χωριό σας. Εύχομαι η ομόνοια και η αγάπη να βασιλεύει πάντοτε σε αυτό το μέρος της Αρκαδικής γης, στην δροσερή,  φιλόξενη ΖΩΝΗ.»


Κριτική άποψη της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη για το βιβλίο: «Μια καταιγίδα δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ» συνέντευξη του Γεώργιου Ι. Μποτή στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, Αθήνα 2010. «Μια καταιγίδα δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ», συνέντευξη του Γεώργιου Ι. Μποτή στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, ένα πόνημα το οποίο έχει εκδοθεί στην Αθήνα του 2010 από τις Εκδόσεις Πλάτανος, διόρθωσης κι επιμέλειας της Ζαννέτα Καλύβα- Παπαϊωάννου.

Με δελεαστικές ερωτήσεις η  Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη προκαλεί τον καταξιωμένο νομικό και λογοτέχνη Γεώργιο Ι. Μποτή να αφηγηθεί γεγονότα και να απαντήσει σε διάφορες σκέψεις και περιστατικά της γενιάς του και να αναπτύξει τα ερείσματα που τον οδήγησαν στην καταγραφή  του 17ου έργου του: « Καθ’ οδόν –  en route»  ανακαλύπτοντας και αποκαλύπτοντας το ζήλο, το ήθος και  τη διάνοια του συγγραφέα Γεώργιου Ι. Μποτή. Μέσα στις 36 σελίδες του βιβλίου,  παρουσιάζεται οφθαλμοφανής  ο άμεσος συναισθηματικός δεσμός του ανθρώπου με τον έμψυχο κι άψυχο περιβάλλοντα κόσμο (εξαρτώμενος βέβαια από τον ψυχισμό του καθενός, την αιτιολογία  και την αφορμή που εξάπτει τον ίδιο το συναισθηματισμό).

Με αμεσότητα απαντιόνται όλα τα ερωτήματα που θέτονται στον Λογοτέχνη Γεώργιο Ι. Μποτή από την ομότεχνή του  Ζαχαρούλα: Για τη γενέτειρα πατρίδα του τη Βάχλια Αρκαδίας, για τη βίωση των συνταρακτικών γεγονότων της κατοχής και του εμφυλίου. Οι μνήμες ξεπηδούν απρόσκλητες και δεν καταπνίγονται για να μην μετατραπούν σε Ερινύες και ταλαιπωρήσουν τη ζωής μας… Αναμνήσεις παιδικών χρόνων, σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα με τα ερειπωμένα σπίτια της υπαίθρου… Ευρυμαθής και γλωσσοπλάστης ο Γεώργιος Ι. Μποτής, έδωσε στις εκδόσεις του το όνομα «ΠΛΑΤΑΝΟΣ», από το ευσκιόφυλλο πλατάνι που βρίσκεται έξω απ’ το σπίτι του, κι όλα αυτά, η Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη τα αποτυπώνει με απλότητα και βάθος στοχασμού ώστε ο αναγνώστης να νιώθει τη δροσιά του λόγου του ίδιου του λογοτέχνη. Η θεματολογία του έργου του απορρέει από το Μεγαλείο της Αγάπης για τη Φύση και τον Άνθρωπο. Το «Αλφαβητάρι της Αγάπης» και η «Επιστροφή στην αθωότητα- Γράμματα στην Ευρυδίκη», είναι έργα που εκφράζουν γενικότερα τον ψυχισμό και   τη ζωή του Γεώργιο Ι. Μποτή.

Ακούραστη η συγγραφέας Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη,  συνδράμει στη γνωστοποίηση του λαμπρού παραδειγματικού ήθους και του μορφωτικού λογοτεχνικού έργου του λογοτέχνη Μποτή. Μέσα στα έργα του: «Αγάπης παραλειπόμενα», «Στη μάνα μου», «Ταξιδεύοντας στη Μογγολία», « Οδοιπορικό», «Τα πράγματα του Καιρού μας», επικεντρώνεται η διαχρονική  αξία πολλών μηνυμάτων με θετική πάντα προδιάθεση κι ορθό προσανατολισμό. Η Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη αναγνωρίζει την ικανότητα  και το ήθος του λογοτέχνη και με καθαρή σκέψη, τόλμη κι αρετή μας αποκαλύπτει το πορτραίτο του Γορτύνιου αυτού λογοτέχνη, καθώς και τη δύναμη της γραφίδας του.

«Ο κόσμος έχει βαρεθεί από τη φιγούρα και τη στείρα δημοσιότητα ψάχνει να ανακαλύψει τους ανθρώπους, που αρθρώνουν λόγο και όραμα αλλά βρίσκονται υπό σκιάν, στο περιθώριο» μας λέει ο Γεώργιος Ι. Μποτής και η  Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη είναι μία από τους σκαπανείς του πνεύματος που αναμένει να εισέλθει στην «Κολυμβήθρα» του πνευματικού δυναμικού της πατρίδας μας με ταπεινότητα κι ενάργεια πολλή. Δίνει ουσία και περιεχόμενο στη ζωή με την εντατική και συνετή ενασχόλησή της  με την ποίηση, δημιουργώντας αρεστό έργο εκγυμνάζοντας πάντα το έμφυτο τάλαντο που της χαρίστηκε,  κρατώντας σε αγρυπνία  τις εσωτερικές της δυνάμεις. Μέσω αυτής της συνέντευξής της, μας προσφέρει ένα διπλό οβολό για μια αυριανή καλύτερη Ελλάδα, κι αυτός ο οβολός χαρίζεται αφιλοκερδώς, μέσα από το ζείδωρο λογοτεχνικό πνεύμα, τις πολυδιάστατες και ουσιαστικές απαντήσεις   του    συγγραφέα  Γεώργιου Ι. Μποτή. (Πάτρα, 14 Ιουλίου 2016).


Ο ποιητής κ. ΣΠΥΡΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΣ σε λυρικό «Τιμητικό αφιέρωμα στην ποιήτρια Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη:  «Ζαχαρούλα, / Τιμή, χαρά, ξεχωριστή, / το κάθε μήνυμά σου, / μεστός καρπός για θεριστή, / γλυκός σαν τ’ όνομά σου.»


Η λογοτέχνιδα κ. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΙΑΤΡΟΥ-ΣΟΪΤΑΡΙΔΗ έγραψε για τη Ζαχαρούλα το ποίημα ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ  ΦΙΛΗ (στην αδελφή ψυχή) :

Αγνή ψυχή που στέκεσαι στης ζήσης το λιοπύρι

κι αναζητάς στης χρυσαυγής το Άγιο ποτήρι.

Το Άγιο δισκοπότηρο, το ασημοστολισμένο

από την Άγια Τράπεζα χιλιοευλογημένο.

Εκλεπτυσμένο κόσμημα, το έχεις στην ψυχή σου,

με ευωδία έρανε, η πίστη την ζωή σου.

Όλβιες οι αγνές ψυχές, στη ζήση αυτή τριγύρω,

νάματα έχουν και δομή, δικαιοσύνης ήλιο.

Αναζητούν την δύναμη, στης πίστης την ελπίδα,

ακόντιο στον πειρασμό, προστάτη και ασπίδα.

Ευδαιμονίας στήριγμα, Θοεγνωσίας πύλη,

Αγνή ψυχή είσαι κι εσύ, αγαπημένη φίλη.

Ζαχαρούλα μου, για εσένα (Μελβούρνη, 9/6/2016).


Η ποιήτρια κ. ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ-ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ έγραψε ένα ποίημα, το οποίο αφιερώνει «ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ  ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ»:  «Με αστραποβόλο πνεύμα / χαριτώθηκες από τον Θεό.  / Σε φίλησαν οι Μούσες. /Πλουσιοπάροχα σε προίκησαν. / Απέραντη  η καρδιά σου. /  Ο λόγος σου  / πηγή στους διψασμένους, / τροφή στους πεινασμένους. / Ο  λόγος σου στάζει  ανθρωπιά, / στάζει Ελλάδα. / Χαίρε της Γορτυνίας καμάρι. / Αρωγός ανιδιοτελής. / Σε καμαρώνουμε.»   Την ευχαριστούμε πολύ για την αγάπη και την φιλία της.


Η καταξιωμένη ποιήτρια  κ. Χριστίνα Ιατρού-Σοϊταρίδη, που ζει στην Αυστραλία, έγραψε λίγα λόγια από καρδιάς, για τη Ζαχαρούλα  και της αφιερώνει το ποίημά της ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ–> «Μέσ’ στου χειμώνα το χιονιά, /  η αμυγδαλιά ανθίζει, / εράσμιο θείο μήνυμα /  στον κόσμο προσκομίζει.// Μήνυμα, μέγα και λαμπρό / που τη χαρά σκορπίζει, / σαν ένα αστέρι φωτεινό / στη σκοτεινιά φωτίζει.// Μια ανθισμένη αμυγδαλιά/ είναι η Ζαχαρούλα, /  μια ανεμώνα στο χιονιά, / μια δροσερή καρδούλα.//  Στέλνει αγάπης μήνυμα, / σινιάλο καλοσύνης, / με της ΕΙΡΗΝΗΣ σύνθημα, / αγνής αδελφοσύνης.» (Μελβούρνη, 19 Ιανουαρίου 2016. )  ΕΝΑ ΑΠΕΡΙΤΤΟ ΜΗΝΥΜΑ – ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ: Σε όλους τους αξιόλογους εργάτες του ερασμίου λόγου. Στους άξιους σκαπανείς της διανοίας, στους υπηρέτες της Λογοτεχνίας, απευθύνω ένα θερμό χαιρετισμό, από τα κράσπεδα του Νότου, την θετή πατρίδα μου την Μελβούρνη. Αγαπητοί μου, επιτρέψατε την ταπεινή μου πένα, να συμπορευθεί μαζί σας, μέσα στους Δαιδάλους της εποχής μας. Να βρούμε μαζί ψήγματα ψυχικής ομορφιάς και αέναης αδελφοσύνης. Κοντά σε όλους εσάς, τους καταξιωμένους γηγενείς λογοτέχνες, ας μας επιτραπεί να συμβαδίσει μαζί  και το δικό μας πνεύμα. Το πνεύμα των αποδήμων που δεν έπαψε στιγμή να εκλεπτύνει την ηθική μας υπόσταση εδώ στην ξένη γη. Να μας θυμίζει ότι έχουμε υποχρέωση να διατηρούμε ατόφια, ανόθευτη την μεγάλη μας κληρονομιά. Πασχίζουμε, μοχθούμε και προσπαθούμε να διαφυλάξουμε αυτή τη μεγάλη κληρονομιά, την παρακαταθήκη, την «ΚΙΒΩΤΟ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ». Με ιερό πόθο και ζήλο συμμετέχουμε στα Λογοτεχνικά δρώμενα, όχι μόνο εδώ στους Αντίποδες, αλλά και της μητέρας Ελλάδας. Υπάρχουν πολλά αξιόλογα Λογοτεχνικά περιοδικά εκεί στην πατρίδα, τα οποία μας έχουν αγκαλιάσει με αγάπη, φιλοξενώντας τα πνευματικά μας πονήματα. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς, όλους όσους δεν μας παραμερίζουν, ούτε μας παραβλέπουν, αλλά μας περιβάλουν με την ίδια αγάπη και την ίδια αξία των Ελλήνων γηγενών Λογοτεχνών. Συνάμα υπάρχουν και οι άξιοι, αξιόλογοι Λογοτέχνες, οι σεμνοί αυτοί άοκνοι εργάτες του λόγου, οι οποίοι διατηρούν δική τους ιστοσελίδα και φιλοξενούν – δίχως καμία απολαβή, χωρίς κανένα κέρδος – έργα άλλων Λογοτεχνών. Είχα την μέγιστη χαρά και ευδαιμονία να επικοινωνήσω και να γνωριστώ με την αξιόλογη Λογοτέχνιδα, την εξαίρετη κ. Ζαχαρούλα  Γαϊτανάκη. Μοχλός και αρωγός αυτής της πνευματικής συνάντησης υπήρξε ο «ΑΝΘΡΩΠΟΣ».Ο ευγενικός φιλότιμος και αξιόλογος ποιητής και συγγραφέας αξιότιμος κ. Σπύρος Καραμούντζος. Ο οποίος με έφερε κοντά στην υπέροχη ψυχή, στην αξιαγάπητη Ζαχαρούλα. Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη και ευχαριστώ με όλη μου τη σεμνότητα τον αληθινό «ΑΝΘΡΩΠΟ» για την δική του εκτίμηση στα ταπεινά μου έργα και για την προσέγγισή μου στην επίσης αξιόλογη και εξαίρετη, υπέροχη κ. Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, την οποία συγχαίρω για το ήθος της, για την ακέραια δίκαιη και ηθική πένα της. Με το δικό της απαράμιλλο τρόπο, ευγενικής αβρότητας και καλοσύνης, στέλνει μηνύματα ελπίδας, καλοσύνης, ανθρωπιάς, στην κοινωνία. Η ψυχική της ομορφιά πλαισιωμένη από χάρες και αρετές αγνών  ιδανικών σταχυολογεί αδιακόπως μέσα στα χωράφια του θερισμού και συλλέγει τον σπόρο τον καλό της τιμιότητας και της δικαιοσύνης. Μας στέλνει τα μηνύματα της, χωρίς ποτέ κόπους να λογά. Στέλνει το σινιάλο της αδελφοσύνης, μέσα στο καμίνι της εποχής που ζούμε. Θερμά ευχαριστώ, την αξιόλογη, ακούραστη εργάτρια του λόγου κ. Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη. Η οποία σαν μύστης τελεί θεία ιεροτελεστία εμπρός στον βωμό των ηθικών αρχών, στέλνοντας το μήνυμά της με το «Πάλευκο περιστέρι της ΕΙΡΗΝΗΣ» Αξιαγάπητή μου Ζαχαρούλα, σε ευχαριστώ, σεμνά, ταπεινά. [Μελβούρνη, 19/1/2016.]

ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ


Η εκλεκτή Δασκάλα, ποιήτρια και Ζωγράφος Κυρία  ΔΕΣΠΟΙΝΑ Χ. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ – ΚΑΡΑΒΟΥΛΙΑ, έγραψε και αφιερώνει ένα ποίημά της «Στην ξεχωριστή κ. Ζαχαρούλα, που μοιάζει τόσο με την ανεμώνα, προσπαθώντας μέσα στον χειμώνα…να φέρει την Άνοιξη της καλοσύνης και του πολιτισμού. Σας χαιρετάμε και σας αγαπάμε,  Δέσποινα – Βασίλης, Καραβουλέικα Ηλείας, 14 /1 /2016.»  Η ΑΝΕΜΩΝΑ –> Μες στο κρύο του χειμώνα / σ’  έναν όχτο ερημικό, / άνθισε μικρή ανεμώνα / ροζ κεφάλι ντροπαλό. // Πώς μπορεί με λίγο χρώμα / κι έναν μίσχο σαν κλωστή / να μας διώχνεις το χειμώνα, / να γεμίζει την ψυχή!  //  Είμαι η μικρή ανεμώνα / με τον άνεμο εγώ ζω / και σκορπώ τα πέταλά μου / σε χορό παρθενικό. // Δίνω πέταλα και χρώμα / και διπλή έχω χαρά / κι αν ο άνεμος με παίρνει / και πηγαίνω μακριά, / εγώ μηνάω, πως σε λίγο, / ο κακός καιρός περνά.


Η κ. ΜΑΙΡΗ ΚΟΥΛΕΝΤΙΑΝΟΥ (από το Άργος) αφιέρωσε στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη ένα ποίημά της κι έναν πίνακά της, που ταιριάζει με τους στίχους της.      ΤΟΥ ΝΟΥ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ –> Με του νου σου το καράβι / και ξημέρωμα και βράδυ,
βάλε τη δική σου ρότα / και ξεκίνησε τη βόλτα.//  Βάλε πλώρη για ταξίδια, / με τ’ ανέμου τη σφραγίδα, / παρ ’τη θάλασσα δικιά σου, / κλεισ’ τη μες στην αγκαλιά σου. // Το γαλάζιο ν’ αγναντέψεις / κι άφησε μακριά τις σκέψεις, / μέσα στ΄όνειρο θα φτάσεις, / που ποτέ δεν θα ξεχάσεις. // Με παρέα το φεγγάρι, / το πελώριο λυχνάρι, / που μαζί μ’ όλα τ’ αστέρια, / θα γενεί η νύχτα μέρα. // Δες τον ήλιο που ανατέλλει, / την καινούργια μέρα φέρνει, / πόλεις δες, σπίτια παλάτια  / και βουνά και μονοπάτια.//  Χάιδεψε τις ηλιαχτίδες  /  που από κοντά τις είδες / το κορμί σου να ζεσταίνουν / κι απ’ το χέρι να σε παίρνουν. //Να χαρείς τα ψαροπούλια / και την όμορφη την Πούλια, / κοίτα τον Αποσπερίτη, /  πριν γυρίσεις για το σπίτι. //  Απ΄τις βόλτες καραβάκι,  /  αν κουράστηκες λιγάκι, /
ξεκουράσου στ΄ ακρογιάλι   / κι αύριο ξεκίνα πάλι.A SMALL BOAT by Mary Koulentianou.


Ο ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΤΣΙΚΑΝΗΣ για τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ» της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη: Το έργο της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη, είναι όπως μιας μέλισσας, ακούραστης εργάτριας, που υπομονετικά, αργά και σταθερά, μελώνει και ωριμάζει, για να φτάσει στα χείλη όσων το γεύονται, διαβάζοντάς το.
Στα πονήματά της διακρίνουμε πνευματική διαύγεια, απλότητα, καθαρότητα Λόγου, αμεσότητα, όραμα και βαθύ στοχασμό. Είναι «ποιήματα – τριγυρίσματα» σε αγαπημένα τοπία, και στης ψυχής τ’ ανεξερεύνητα μονοπάτια. Τραγούδια φυσική κι ανθρώπινης ομορφιάς, μα και αιτιολόγηση επιλογών και πορείας ζωής, ηλιόλουστα, όπως θα ’πρεπε να ’ναι ο βίος όλων μας…
Ένα κάλεσμά της, στον αναγνώστη, για συμπόρευση σ’ ένα ταξίδι, όπου περιγράφει, με λυρική ευαισθησία, εσωτερικά και νατουραλιστικά τοπία, αγγίζοντας τις ψυχές μας. Τα όποια συναισθήματα αποπνέουν αυθόρμητα και πηγάζουν ορμητικά, καμιά φορά ως δάκρια, για τις πικρές διαπιστώσεις «χαμένων τοπίων» του «σήμερα».
«Ανασκαλεύω τις μνήμες μου. Μπάζα παντού. / Σιδεροδέσμιες οι αναμνήσεις μου / οδηγούνται στο εκτελεστικό απόσπασμα. / Άνυδρη γη η ψυχή μου, ανίκανη και αναρμόδια». (Ζ. Γ. – «Τοπία Σιωπής»)
Δύναμη, τραγικός Λόγος – και όχι πεσιμισμός. Έντονα χαρακτηριστικά, που διακρίνει, αμέσως, ο αναγνώστης, τόσο στα επί μέρους ποιήματα, όσο και στο σύνολο του έργου αυτού, που, νοερά, μας οδηγεί και στης ζωής τα ομιχλώδη τοπία, τα οποία φωτίζονται, κάποτε, όπως τα ξέφωτα του βίου… σαν τις μικροχαρές και τις μικρές δόσεις ευτυχίας. Αλήθεια!
Η ψυχική ομορφιά – ζητούμενο πολλών – σημείο αναφοράς και στη δική της ποίηση, που, αν και αρχική, θεωρώ ότι προδιαγράφουν λαμπρή την πορεία, της δημιουργού, στη Λογοτεχνία. [από το βιβλίο του «ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ», Δοκίμια, εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα 2008.]


ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ


ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, από το Καλλιάνι Γορτυνίας:  (στην εφημερίδα «Αρκαδικοί Ορίζοντες», Μάρτιος 2013): «ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ κ. ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ. «Κυρία Γαϊτανάκη, πρώτα – πρώτα θερμά συγχαρητήρια για την βράβευσή σας. Το επίτευγμά σας αυτό, πρώτη μεταξύ των καλύτερων ποιητριών και ποιητών του κόσμου για το 2012 , είναι αναγνώριση παρουσίας και προσφοράς στα Ελληνικά Γράμματα …και πέρα των συνόρων. Είναι απόρροια της εξ ολοκλήρου αφοσιώσεώς σας με πίστη και πνεύμα στην ποίηση και εν γένει στη λογοτεχνία. Είναι σημείο αναφοράς για μια συνολική ανάταση και ανάταξη των αξιών. (Εδώ η πολιτεία είναι απούσα). Η επιτυχία σας μου έδωσε χαρά μεγάλη και ως Αρκάδα και ως Έλληνα. Η διάκρισή σας ζηλευτή! Λογοτεχνική πληρότητα, που αντανακλά τόσο ευδόκιμα και δημιουργικά! Σας εύχομαι πάντα υγεία, δημιουργική έμπνευση για τις μελλοντικές πνευματικές δημιουργίες σας. Με Αρκαδικούς χαιρετισμούς.»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΜΒΑΛΗΣ (ποιητής, κριτικός, στο τεύχος 32 του περιοδικού «Νέα Αριάδνη», για τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ»):  Δεκαεπτά ποιήματα κοσμούν τη συλλογή, που αποδεικνύουν την ποιότητα της γραφίδας της (Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη), τις επίμονες ανιχνεύσεις στη γλώσσα και στα αισθήματα, τις πλούσιες δυνατότητες έκφρασης του στίχου της, ενώ ταυτόχρονα κινείται σε προσωπικό ύφος γραφής (το δυσκολότερο σε νέο ποιητή) με ευαισθησία και γόνιμες αναζητήσεις. Οικονομία λόγου, κατάλληλες λέξεις, αποβολή κάθε περιττού, ενδείξεις μιας διαρκώς αγρυπνούσας συνείδησης…

Dr. MIRELA (ELENI) DUDI (Poetess, Chief editor of «Pegasi», Albania): We read in Greek language your verses of “Dissimilar Landscapes”. At a time when the tide runs toward a shore of conformity, when dissent is often confused with subversion, “Dissimilar Landscapes” appears so trilling and impressing which makes the individual to feel more than just a dot on the graph. “Dissimilar Landscapes” is varying successfully the range of sovereign European poetry… During the broadcast, in Greek language, in “Gjirokastra Radio”, your book is considered a successful one, although the speaker is remote from his audience.

ΝΙΚΗ ΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ (Ηθοποιός, λογοτέχνης): Η κ. Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη είναι ένα νέο κορίτσι, μια νέα ποιήτρια με οράματα και βαθύ στοχασμό. Τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ» είναι μια κατάθεση ψυχής. Μέσα από τα ποιήματά της αναδύεται ένας καινούργιος λόγος, κάτι το διαφορετικό. Βαδίζοντας στα μονοπάτια των στίχων της, σου ανοίγονται σιγά – σιγά οι πόρτες για να γνωρίσεις και να θαυμάσεις τον ατέλειωτο πλούτο της έμπνευσής της…

ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΚΟΥ (Ποιήτρια):  Προσωπικά δεν θα έκρινα ούτε άκομψα ούτε απρόσιτα τα 17 αυτά τοπία της. Αλά η αρίφνητη μοναξιά, ο κεκαλυμμένος πόνος που η ίδια επιτρέπει να φωλιάζει μέσα της, της απαγορεύει τη διακόσμηση με χρώματα χαράς, ελπίδας κι αισιοδοξίας… Αφήνοντας ακαλλιέργητη την έμφυτη αισθαντικότητα και οξύνοια, βλέποντας παντού… μπάζα όπως μας λέει στα «Τοπία Σιωπής». Εκτός όμως από τα ποιητικά κομμάτια δημιουργεί και άριστα διηγήματα. Την προτρέπω να στραφεί προς αυτό το μέρος του Λόγου όπου και έχει περίσσεια δύναμη. Λούσε την ψυχή σου με την φωτεινότητα του Ήλιου και θα έρθει και η θαλπωρή του αφού άλλωστε τον δωροδοκείς στα «Τοπία Φωτός» (σελ. 23). Κι ακόμα, νιώσε την ηδονή της δικής σου σάρκας (που δεν είναι απαραίτητα ερωτική) και που δεν είναι άλλη από την απέθαντη πεθυμιά της ΗΣΥΧΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ… Κι αν πάλι κάτι παρόμοιο μας ξανακεράσεις, φρόντισε να μην είναι ακατέργαστο. Τέλος, η Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη διαφαίνεται ότι ερευνά τα πάντα γιατί αγαπά τη μάθηση. Για τούτο μπορεί να βρει το άστρο και το δρόμο προς το Πάνθεο των Λογοτεχνών, φτάνει να εξασκεί την ταπεινότητα και να υπομένει τη χλεύη των ομοίων.

Dr. MARIA PSANIS (Ψυχίατρος, ποιήτρια, ζει στις ΗΠΑ):  Τα ποιήματά σου με αγγίξανε. Δείχνουν άνθρωπο ευαίσθητο, ονειροπόλο, με συμπόνια και τρυφερότητα. Τα ποιήματα «Μυστικά Τοπία», «Τοπία Υπομονής», «Τοπία Μοναξιάς» και «Ζωής Τοπία» είναι τα πιο αγαπημένα μου. Όχι πως τα υπόλοιπα δεν μου αρέσουν, όλα μου άρεσαν αλλά αυτά τα τέσσερα τα ξεχώρισα, ίσως γιατί μιλήσανε στην δική μου ζωή και σκέψη.

ΣΠΥΡΟΣ ΣΤΑΜ. ΜΕΣΗΜΕΡΗΣ (Συνταξιούχος Λυκειάρχης, Συγγραφέας, ποιητής από την Κέρκυρα): Από το πρώτο ποίημα αυτής της πρώτης ποιητικής σας συλλογής «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ», κινούν το ενδιαφέρον οι στίχοι σας, εντυπωσιάζουν, τέρπουν και ενθουσιάζουν.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Δρ. ΓΙΩΡΓΟ Ι. ΜΠΟΤΗ: Τον Απρίλιο του 2015, από τις εκδόσεις «Βεργίνα» εκδόθηκε η βραβευμένη από τον «Παρνασσό» ποιητική συλλογή του Δρ. Γιώργου Ι. Μποτή «ΑΓΑΠΗΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ» (στα ελληνικά και σε αγγλική μετάφραση από τον Φίλιπ Ραμπ). Στις σελίδες 53 και 122 υπάρχει το ποίημα «ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΤΟ ΜΑΖΕΜΑ» και στ’ αγγλικά «PICKING OLIVES», το οποίο είναι αφιερωμένο στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη. Ευχαριστούμε τον καταξιωμένο λογοτέχνη μας για την τιμή που μας έκανε να γράψει ένα ποίημα για μας και να το συμπεριλάβει στο θαυμάσιο δίγλωσσο βιβλίο του. Ακολουθεί το αφιερωματικό ποίημα
ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΤΟ ΜΑΖΕΜΑ του Γιώργου Ι. Μποτή:
Αυτές τις μέρες του Νοέμβρη / μαζεύεις μία – μία τις ελιές, / κόρη αγνή, ευλογημένη.
Το κρύο δεν σε περονιάζει, / δεν σε τρομάζουν οι βροχές, / δουλεύτρα συ, πάντα στη γη σκυμμένη.
Κάθε ελιά και μια σταγόνα του λαδιού / ανάρια – ανάρια πέφτει στην καρδιά σου / κι ανάβει μέσα σου φλόγα τρανή του καντηλιού, / φάρος για σένα και για μας, που είμαστε κοντά σου.

A POEM TO ZACHAROULA GAITANAKI by Dr. GIORGOS I. BOTISq  In the new bilingual poetry collection of Dr. Giorgos I. Botis entitled “IN PRAISE OF LOVE”, “Vergina” editions, pages 142, Athens – April 2015, there is his poem “PICKING OLIVES” (page 53 in Greek and page 122 in English translation by Philip Ramp). It is dedicated to Zacharoula Gaitanaki and she thanks him for this. Enjoy it! “PICKING OLIVES” by Giorgos I. Botis:
These days in November / when you pick olives one by one, / girl so innocent, so blessedly tender.
You never even shiver from cold, / you are undaunted by rain, / a girl steadily working the earth.
Each olive one drop of oil / dripping so slowly into the heart / but lighting within you a candle so bold, / beacon whose light to us all you impart.

ΛΙΟΜΑΖΕΜΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΠΠΑΡΗ – ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ (Κυπριακής καταγωγής συγγραφέας, ζει στην Τρίπολη Αρκαδίας): Έχεις μια μεγάλη ψυχική δύναμη που κατορθώνει να τριγυρίσει τον αναγνώστη σε τοπία της καρδιάς, της μνήμης και του ονείρου. Οι στοχασμοί σου αγγίζουν κάθε ευαίσθητο πλάσμα, που θέλει να δει τον κόσμο μέσα από μια άλλη ξεχωριστή ματιά.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΦΥΡΗΣ (Βαρύτονος της Όπερας του Γκρατς, Αυστρία):  Έχεις ταλέντο. Τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ» σου πήραν ήδη τη θέση τους στο καμαρίνι μου δίπλα στον Αριστοτέλη, τον Μάξ Βέμπερ, τον Βάγκνερ, τον Πουτσίνι, τον Βέρντι κι όλους όσους έχω κλείσει στην καρδιά μου.

Δρ. ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΥ (Εκδότρια λογοτεχνικού περιοδικού, λογοτέχνης και μεταφράστρια): Η ποίησή σας εντυπωσιάζει ευχάριστα με τα σημαντικά θέματα με τα οποία καταπιάνεστε, ιδίως με τον τσεκουράτο λόγο με τον οποίο τα χειρίζεστε. Παράλληλα με τους λυρικούς τόνους και το άρωμα που αναδίδουν.

ΚΩΣΤΑΣ Μ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ (ποιητής, μεταφραστής Ιταλικής): Μετά τα όμορφα ποιήματά σας στα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ», τα οποία μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση για τον ψυχισμό και την ευαισθησία τους, πήρα το φετινό βιβλίο σας «ΠΟΤΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ»… Έχετε κάνει δουλειά σοβαρή και υπεύθυνη και προσφέρετε ένα ουσιαστικό πανόραμα του έργου ενός από τους πολυγραφότερους λογοτέχνες του καιρού μας…

Mr. ANDREW A. ATHENS (as the President of SAE) – ΑΝΤΡΙΟΥ Α. ΑΤΗΕΝΣ (όταν ήταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού): I would like to thank you for taking the time to send me your beautiful book of poems and your book on Potis Katrakis. Both have been put in our library where our staff and visitors will be able to access them and get enjoyment and inspiration from your insightful ideas. I very much enjoyed reading your poem on “Greek Landscapes” and thank you for pointing this work out to me. With my congratulations and best wishes.

ΑΝΤΩΝΗΣ Ν. ΣΥΜΙΓΔΑΛΑΣ (εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών, συγγραφέας, ποιητής): Μια όμορφη ποιητική γραφή μας ξάφνιασε στα καλά του καθουμένου. Τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ» της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη έχουνε μια διαύγεια ψυχικής ομορφιάς και εκεί ίσως έγκειται και ο τίτλος του έργου της… Ένα είναι το κρατούμενο, ότι η ποίησή της μας ταρακούνησε την ψυχή μας, την ύπαρξή μας με σεισμό πολλών Ρίχτερ χωρίς καταστροφικές διαθέσεις, όρθωσε ανάστημα και λόγο που ξέρει να μιλάει την γλώσσα της αλήθειας, μας έδωσε πλέρια μια πνευματική ηδονή, μπορώ άνετα να την χαρακτηρίσω ότι είναι η Πολυδούρη του αιώνα μας, ξέρει να γράφει και να μας συγκινεί…

ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ-ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ (Λογοτέχνης): Η ομορφιά κι ευωδιά των Τοπίων με συγκίνησε, με παρέσυρε και τριγύρισα, απόλαυσα, πλούτισα με τέτοιο θησαυρό. Είδα την υπέροχη ψυχή σου αποτυπωμένη στο χαρτί και είπα: Τι όμορφος θα ήταν ο κόσμος εάν οι άνθρωποι την ψυχή σου είχαν. Σε χαλεπούς καιρούς διάγεις βίον ηλιόλουστον…. Υπέροχος τίτλος τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ». Ανοιξιάτικα, φθινοπωρινά, καλοκαιρινά, χειμωνιάτικα, πολύμορφα, πολύτροπα τοπία, χαράς, αγωνίας. Τοπία φωτός, προσωπικά, πατριωτικά, ανθρωπιάς, τοπία απλά κι ακριβά όπως είναι κι η ζωή. Εύχομαι ο δαφνοστεφής Ήλιος που ύμνησες να ζεσταίνει παντοτινά τις παγωμένες ψυχές των ανθρώπων.

ΣΥΓΓΡΑΦΩΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΟΒΟΛΙΏΤΗΣ (Εκδότης της λογοτεχνικής εφημερίδας «Σύγχρονη Σκέψη»): Τα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ» αν και είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της (έμμετρη), κινεί το ενδιαφέρον και υπόσχεται ελπιδοφόρα λογοτεχνική πορεία.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ – ΖΑΛΩΝΗ (Πρόεδρος του Λογοτεχνικού Σωματείου «ξάστερον», εκδότρια περιοδικού «Κελαινώ»): Εκλεκτή τεχνίτρα του Λόγου ας είσαι πάντα υποταγμένη «στης έμπνευσης τις φωτεινές γραμμές» και να συνεχίσεις ν’ αφιερώνεις τραγούδια στον Ήλιο!… Με οχυρωμένη την πάνλευκη ψυχή σου έτσι που να μην την πληγώσει ποτέ κανείς, αφέθηκες και στην δική μου κρίση… Τα να ειπώ; Δεν βρίσκω λόγια στο φτωχό μου λεξικό, για να γράψω τις εντυπώσεις μου από τα περιτριγυρίσματά μου στα «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ» σου. Σ’ αυτό σου το έργο εκτός των άλλων τίμησες την πλούσια Ελληνική γλώσσα μας.

ΑΣΠΑ ΞΥΔΗ (Ποιήτρια):  Ευχαριστώ για το ωραίο βιβλίο σας «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ», με τους ευαίσθητους και καλοδουλεμένους στίχους και τις όμορφες επιλογές θεμάτων, που συγκινούν και επισημαίνουν την πνευματική παρουσία σας στο χώρο της ποίησης.

Δρ. ΤΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ (ποιητής, μεταφραστής, συγγραφέας): Η Ζαχαρούλα, με την ερευνητική διάθεση που την διέπει, αλλά και το χαρισματικό κριτικό της αισθητήριο, πραγματοποιεί αληθινές κατακτήσεις που αναδεικνύουν ένα πολύπλευρο ταλέντο αλλά και μια σταθερή δημιουργική εργασία, πολύ ευοίωνη και ενθαρρυντική. Νιώθει βαθιά μέσα της, την υποχρέωση να εργαστεί για να ζωντανέψει και πάλι την τέχνη που γεννήθηκε στα άγια χώματα της πατρίδας μας. με προσεκτικό διάβασμα και ανάλυση, μεταφέρει στα βιβλία της αυτά τα πεδία μόχθου όπου δίνει τη δική της μάχη, τις πρωτότυπες απόψεις της, ρίχνοντας φως στο ύφος, στη γραφή, στην ποιότητα, στην ανησυχία του συγγραφέας, για να κατατοπίσει τον αναγνώστη τι να καρπωθεί μέσω της μελέτης της από το έργο του… Ο τρόπος που αναλύει, δεν περνά απαρατήρητος, για το βάθος της κριτικής και την ξαστεριά της διατύπωσης… Ως Αρκάς, αισθάνομαι υπερήφανος για την πατριώτισσά μου Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, που δημιουργεί μια ιδιαίτερη πνευματική παράδοση στο χώρο μας.

ΗΡΩ ΧΡΥΣΑΝΘΗ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ (ποιήτρια – συγγραφέας – βιβλιοκριτικός): Επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ για την ωραία κι εμπεριστατωμένη ανάλυση του έργου του Στάθη Γρίβα και τη θαυμάσια, λιτή πλην μεστή και ταυτόχρονα τρυφερή παρουσίασή του…

sea and bookΡΕΑ ΖΟΓΚΑΡΗ-ΚΑΠΟΡΔΕΛΗ (Λογοτέχνης): Με τον δικό σου ξεχωριστό τρόπο της αγάπης και της λεπτότητας καταφέρνεις να μεταδώσεις στην ψυχή του αναγνώστη τα πηγαία σου συναισθήματα και αλήθειες, που πολλές φορές πονάνε (είναι αλήθεια)…

Δρ. ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ (Λογοτέχνης):  Η δουλειά σου είναι καταπληκτική. Τονίζεις σημεία τόσο «σημαντικά» που καμιά φορά και οι ίδιοι οι ποιητές δεν εισχωρούν στην προσωπική τους ψυχολογία και την απόδοση του ταλέντου τους τόσο τέλεια.

Δρ. ΖΑΝΝΕΤΑ ΚΑΛΥΒΑ-ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (ποιήτρια – συγγραφέας):  Με ταξίδεψες, Ζαχαρούλα, σε ρομαντικές ακρογιαλιές, σε απάτητα λημέρια, σε καταπράσινα λιβάδια με μοναδικό τρόπο αλλά και οδηγό τον μεστό και έμφορτο λόγο σου. Τελικά, είσαι σκαπανεύς του πνεύματος, που ξέρεις να αναδύεις με τον δικό σου τρόπο στις καρδιές μας και να γλυκαίνεις τη ζωή μας. Σ’ ευχαριστώ που υπάρχεις…

ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΑΛΑΜΑΣ (Εκδότης περιοδικού «Ελεύθερο Πνεύμα»): «ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ»: Ένα ωραίο, περιποιημένο και ζηλευτό βιβλίο… Το βιβλίο της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη είναι μια εξαίρετη μεέλτη για τον βάρδο της Τιθορέας… Ο Γρίβας ευτύχησε με την παρουσίαση της κ. Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη.

Καθηγήτρια ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΜΑΡΑΤΟΥ – ΑΡΓΥΡΑΚΗ  (Πανεπιστημιακός, Συγγραφέας): Ανήκετε, αγαπητή κ. Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, στην τάξη των ολίγων και έχετε κερδίσει μία θέση ανάμεσα στους ασκέπαστους από το χρόνο, προσφέροντας τον πνευματικό σας οβολό τόσο απλόχερα. Ατέρμων η πορεία της Λογοτεχνίας και υψηλό το χρέος σας να συνεχίσετε να υπηρετείτε στο βωμό της πνευματικής μας Εστίας.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ (τέως Δημοτικός Σύμβουλος Ηλιούπολης): Εάν μου επιτρέπετε να αρχίσω από την λαϊκή παροιμία «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται» και εννοώ από το πρώτο σας βιβλίο «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ»… Η ευελιξία σας, κ. Γαϊτανάκη, η διανοητική και η πνευματική σας ωριμότητα και ο απεριόριστος δυναμισμός σας, ως προς την τεκμηρίωση και γενικώς σε όλες τις προσεγγίσεις σας, στα δύο αυτά δοκίμια («ΠΟΤΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ», «ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ»), οι σκέψεις σας και οι διατυπώσεις σας, είναι ελεύθερες, άνετες και ευέλικτες, έτσι ώστε να μην κουράζουν τον αναγνώστη, πράγμα πολύ σημαντικό.

(*) Ο ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ αφιέρωσε το ποίημά του «ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ» στη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη: «Οι άνθρωποι θα νιώσουν κάποτε  /  το δέος της αλήθειας  /  για μερικά σημερινά μας «πιστεύω»,  /  που γέννησαν στη σκέψη μας  /  η άγνοια, η φαντασία και ο φόβος.  /  Θα χρειαστεί ίσως  /  χρόνος πολύς, μα θα γίνει…».

POEMS(*) ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ (Λογοτέχνης): «Ο λόγος σας είναι αρκούντως μεστός και καίριος και η κρίση σας αντικειμενική (ανθρωπίνως).»

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ (ως Δήμαρχος Ηλιούπολης, Νομικός):  Δεν «τριγύρισα» απλώς τις σελίδες της μικρής σε έκταση αλλά τόσο μεγάλης σε μηνύματα συλλογής σου «ΑΝΟΜΟΙΑ ΤΟΠΙΑ». Διάβασα και ξαναδιάβασα τα ποιήματά σου και μου άρεσαν όχι κάποιοι στίχοι, αλλά όλοι ανεξαιρέτως… Όλοι οι στίχοι σου μου προσέφεραν γνήσια συγκίνηση. Θα ήθελα όμως να αναφερθώ ιδιαίτερα στα ερωτικά σου ποιήματα, τα «Μυστικά Τοπία» (σελ. 11), «Τοπία Ηδονής» (σελ. 12) και «Σώματος Τοπία» (σελ. 13), επισημαίνοντας ότι διαψεύδουν τους τελευταίους στίχους του τελευταίου (ποιήματος): «Για σένα, Σώμα αγαπημένο, λατρευτό, απέτυχα να γράψω ένα ποίημα. / Πώς να συνθέσεις ενός κορμιού το μεγαλείο, με λέξεις και ρίμες φτωχικές;»
Όχι δεν απέτυχες, αντίθετα ζωγράφισες με τους στίχους σου το μεγαλείο όχι μόνο του σώματος αλλά και της ψυχής μεταγγίζοντάς μας τη λυτρωτική δύναμη ακόμη και του ανεκπλήρωτου έρωτα, που εκφράζεται με τόσο χαρακτηριστικό τρόπο στον στίχο: «Κάθε ηδονή, οδύνη γίνηκε». Όχι, δεν είναι «ήσσονος σημασίας στίχοι», στίχοι όπως αυτός… Τα αισθήματα που ένιωσα διαβάζοντας την ποίησή σου τα περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο οι στίχοι από το ποίημά σου «ΕΥΟΙΩΝΟ ΤΟΠΙΟ» (σελ. 21): «Τα λόγια σου Ευτυχίας Ευαγγέλιο, / χειμωνανθοί στον κήπο της καρδιάς». Σ’ ευχαριστώ για άλλη μια φορά. άνθρωποι όπως εσύ τιμούν την πόλη μας.

ΣΤΑΘΗΣ Ι. ΓΡΙΒΑΣ (ποιητής): Την Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη την γνώρισα μέσω δυο βιβλίων μου, την «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ», έκδοση του 2000 και του «ΣΥΝΝΕΦΙΑΖΕΙ», έκδοση του 2003, από τις επιστολές της και την κριτική που μου έκανε μέσω του «Βιβλιοδείκτη», μιας κριτικής στήλης που έγραφε στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κελαινώ»|. Το 2004, σε προσωπική επαφή μαζί της στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην «Αίθουσα Αντώνη Τρίτση», συζητήσαμε γενικά περί λογοτεχνίας και ειδικά περί ποίησης και κατάλαβα ότι είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο μα βαρύτητα γνώσης και βαθιάς αντίληψης πάνω στα λογοτεχνικά δρώμενα. Μου ζήτησε και της έστειλα και τα άλλα μου βιβλία και εξέφρασε την επιθυμία της – τόσο κολακευτική για μένα – να γράψει ένα δοκίμιο πάνω στην ποίησή μου. Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία στην μεταξύ μας συνεργασία να γνωρίσω την βαθιά ενημερωμένη γνώση της πάνω στα θέματα της λογοτεχνίας. Επίσης, κατά τη διάρκεια του χρόνου της συνεργασίας μας, γνώρισα τον ευγενή και ακέραιο χαρακτήρα της και την άψογη συμπεριφοράς της απέναντί μου. Και αισθάνομαι βαθιά συγκίνηση που ευτύχησα να συνεργαστώ μαζί της. Πιστεύω δε, ότι επάξια ο κ. Χάρης Πάτσης, εκτιμώντας το λογοτεχνικό της έργο, την συμπεριέλαβε στον 10ο τόμο της «Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», που εξέδωσε το Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων Χάρη Πάτση.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΤΖΟΚΑΣ (Πρόεδρος της «Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών», κριτικός):
Η Ζαχ. Γαϊτανάκη μας βάζει στο κλίμα της ποίησης του Στάθη Γρίβα, ακέραια, λειτουργικά, καθώς προβαίνει σε μία εκτεταμένη αναδρομή, παρατηρεί και οδηγεί σωστά, ιχνηλατεί, όχι με εύκολη λύση, αλλά αφάνταστα προωθημένα, επικοινωνεί με τον δημιουργό και τους αναγνώστες. Εύστοχα συνεπαίρνει, ώριμα, πνευματικά, με ζωτικό καταστάλαγμα, αποθησαυρίζει και σημαδεύει, με τρόπο καίριο να σημασιολογήσει την αξία τους διαβάσματος, σε ώρες γόνιμης και απέραντης μοναξιάς, που κατασιγάζει πολλές απ’ τις ενδόμυχες ανησυχίες… Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει το δοκίμιο «ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ» της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη, που διαφαίνεται η ακτινοβολία των δυο προσωπικοτήτων και χαράζει βαθιά στην ψυχή μας, γυμνή και απροσποίητη την αλήθεια και τη γνησιότητά της.

Δρ. ΠΟΤΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ (πολυγραφότατος Λογοτέχνης, Νομικός): Έλαβα το βιβλίο σου «ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ». Χωρίς κολακείες, έχεις κάνει πολύ καλή δουλειά. Με λιτό και μεστό λόγο κατορθώνεις να αξιοποιήσεις όλα τα θετικά στοιχεία του έργου του και να του δώσεις μια ανάγλυφη εικόνα, ώστε να μπορεί ο αναγνώστης – εύκολα και με ευχάριστο τρόπο – να πάρει μια πλήρη εικόνα για το έργο του. Να είσαι καλά και να δημιουργείς με επιτυχία.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ (Φιλόλογος Καθηγητής Μ. Ε., ποιητής και συγγραφέας): Αισθητικά άψογη εργασία, το δοκίμιο αυτό, με σύλληψη ουσιαστική και μέθοδο εργασίας παροιμιώδη. Είναι ένα πόνημα αυστηρό, μυώδες, λειτουργικό, ένας κόπος ψυχής, που αποδίδει πλήρως το μέγεθος και την αξία του δημιουργού ΠΟΤΗ ΚΑΤΡΑΚΗ. Η διαπραγμάτευση κινείται απλά, ανεπιτήδευτα, οριζόντια, με βαθιές κάθετες τομές σε σημεία – κλειδιά του έργου του και όλο αυτό το αποτέλεσμα αποπνέει ωριμότητα και συναρπαστική ακρίβεια.

Δρ. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΡΒΕΡΗ – ΒΑΡΡΑ (Πρόεδρος της ΔΕΕΛ): Η «Ιχνηλασία στο ποιητικό έργο του Στάθη Γρίβα» είναι μία ακόμη επιτυχία σου. Θερμά συγχαρητήρια. Ανέλυσες με μεθοδικότητα και σαφήνεια την αξιόλογη ποιητική σοδειά του ποιητή…

Πίνακας του JOHN FREDERICK PETO.

Πίνακας του JOHN FREDERICK PETO.

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ (Νομικός, κριτικός λογοτεχνίας, συγγραφέας):  Η Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη είναι μία νέα και πολλά υποσχόμενη εργάτρια του πνεύματος, που με σεμνότητα και επιμέλεια υπηρετεί από πολλές θέσεις τη σύγχρονη λογοτεχνία…»

(*) Ο Ινδός κριτικός Λογοτεχνίας Δρ. Τζάσβιντερ Σιχ έγραψε στ’ αγγλικά στην εφημερίδα «NATIONAL HERALD» ( του Νέου Δελχί, Ινδία, 29/7/2006)  με τίτλο: “SUPERB POETIC THOUGHTS”: «Zacharoula Gaitanki is a Greece-based poetess and author of short stories, essays and reviews. Her writings have been translated into English, French, Italian, Albanian, Chinese and Bangla. She has been honored with a number of prestigious prizes for her writings and literary competitions…. Her poem “Unfortified Soul” is an entreat to the readers with humanity and nearness. Her communication of thought is admirable. For a judgment of the reader she goes to the extent to surrender her soul through her verses which are imprinted on “Whiteness of Paper”. The poem is a remarkable example of a subtle poetic diction.
Love is a fervent human instinct, a perennial source of joy and a means of sustenance of life. Love completely engrosses human thinking towards fantasies. Zacharoula Gaitanaki in her poem “Invitation of Love” suggest her finer feelings and an urge to satiate the desire. She tells: “What I miss, my darling? / Only a hug / From your hand a caress / on my mouth two kisses. // Holding my hand / under the nocturnal sky / being only star / I’ll follow in the night.”
The poem depicts fatuation in love, a soul satisfaction, and an inexpressible feeling which is in a way a source of an unbound joy in life.
“Space of Dream” is the poetess’s philosophic imagination. She writes: “We live the not essential everyday / contemporary man finds / the only refuge. / In the space of dreams / there he surrenders / in wonderful / inexpressible things. / And ephemeral creations. / Nowadays / Defend with dreams / Oppose to baseness. / Worry for hearts / ceased flourishing.” Indeed fantasies of dreams are strange and at times impregnated with beauteous thoughts of fulfillment of desires. In these lines the poetess tells that dreams give to modern man a requiem from hard facts of life….
“BLUE“ is a poem in which the poetess presents a fine picture of love in words: “A piece of sky I brought down / to offer you, my darling, / to play and forget. / From Aegean Sea / brushed away the blue / with the piece of sky to match.”
A longing for love is incessant and is endless. Emotions exalt and love increases with thinking over it. Such a situation has been depicted by the poetess in this poem.
[ απόσπασμα από την κριτική του.]                                          Dr. JASVINDER SINGH, India

(*) Από την Πρόεδρο του Συλλόγου Λογοτεχνών Λάρισας και μεταφράστρια κ. ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΠΑΡΔΑΝΗ: «Είσαι πολύ νέα μα και πολύ φτασμένη για την παρουσίαση ενός τόσο καλού ποιητή όπως ο Στάθης Γρίβας. Μπράβο σου ! Μ’ άρεσε ο τρόπος της παρουσίασης τα ελληνικά σου, τα οποία είναι πολύ σωστά. Σέβεσαι τον δημιουργό και την ελληνική μας γλώσσα που είναι η πιο όμορφη στον κόσμο. Μπράβο για το έργο σου που έχεις παρουσιάσει ως τώρα’ εύχομαι να είσαι και στη συνέχεια χρήσιμη, «να μην περάσεις απαρατήρητη απ’ τη ζωή», όπως έλεγε και η μάνα μου και το προσπαθώ προσωπικά, και ν’ αφήσεις ένα καλό όνομα γενικά, μα και ειδικά, στον χώρο των Γραμμάτων. Θέλουμε νέους, άξιους συνεχιστές και δεν έχουμε πολλούς!… Εσύ είσαι μέσα σ’ αυτούς…».

(*) «Μελέτησα μ’ ενδιαφέρον το δοκίμιο «ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ» και το βρίσκω αρκετά καλό. Κι εσείς και ο κρινόμενος ποιητής έχετε μεγάλο ταλέντο και πολλή ευαισθησία. Συνεχίστε να προσφέρετε το ανεπηρέαστο κι ενάρετο έργο σας για το καλό της λογοτεχνίας. Σας συγχαίρω.» ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΟΥΛΙΑΡΗ, Ποιήτρια από την Λάρισα

(*) Ο Λογοτέχνης κ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:  «Το βιβλίο σας είναι μια εξαίρετη δουλειά επάνω στην ποίηση του κ. Στάθη Γρίβα. Αυτό δείχνει ότι έχετε πείρα όμως, και πολύ αγάπη και ταλέντο στην ποίηση και τη λογοτεχνία.»

(*) Ο ποιητής και συγγραφέας κ. ΣΠΥΡΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΣ:  «Εσείς δεν ιχνηλατείτε απλώς, εμβαθύνετε και στα κρύφια. Τομογραφείτε, ορθοτομείτε το λογοτεχνικό έργο και ανακαλύπτετε όχι μόνο τα διαμάντια αλλά και τις… σκιές. Δεν ωραιοποιείτε συμβατικά το έργο, για να γίνετε ευκαιριακά ευχάριστη στον κρινόμενο λογοτέχνη. Ό,τι παρουσιάζετε, δεν είναι αποτέλεσμα μιας πρόχειρης ματιάς, βιαστικής περιδιάβασης και της κατά συνθήκη υποχρέωσης, είναι αποτέλεσμα μιας προσεχτικής, ολοκληρωμένης και ουσιαστικής μελέτης του προς κρίσιν βιβλίου και μιας υπεύθυνης δουλειάς που φέρει την υπογραφή σας. Όποιος διαβάσει καλοπροαίρετα την κριτική σας, όταν τον αφορά, είμαι σίγου-ρος ότι θα βγει τα μάλα ωφελημένος στα επόμενα λογοτεχνικά του βήματα. Το λέω εκ πείρας. Κυρία Γαϊτανάκη, διαβάζοντας το καινούριο σας βιβλίο «ΣΤΑΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ» πρέπει να ομολογήσω, συγκριτικά με όσα έγραψα παραπάνω για την κριτική σας ικανότητα, μια και ο λογοτεχνικός πήχης ήταν ψηλός (μεγάλος και πολυβραβευμένος ποιητής ο κ. Στάθης Γρίβας), ότι υπερβήκατε κατά πολύ τον συνήθη κριτικό σας λόγο. Ο κύριος Γρίβας πρέπει να σας χρωστάει πολλάς χάριτας για το έξοχο βιβλίο, που εκδώσατε προς τιμήν του….»

(*) Γράμμα από τη Ρίγα της Λετονίας, 31/8/2001 και τον Οδυσσέα Κωνσταντά, Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας της Λετονίας «ΠΑΤΡΙΔΑ»: «Αγαπητή μας φίλη,
Σας ευχαριστούμε εξ όλης της καρδιάς για την ποιητική συλλογή «Ανόμοια Τοπία» που μας στείλατε. Κάθε βιβλίο, το οποίο φθάνει στην Κοινότητά μας, είναι ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα για τη δική μας βιβλιοθήκη που δεν θα μεγάλωνε χωρίς υποστήριξε από την πλευρά των Ελλήνων. Χαιρόμαστε για παντός είδους βοήθεια και συνεργασία με την Ελλάδα. κάθε τέτοια αποστολή είναι χρήσιμη για τα ελληνόπουλα, τα οποία εκπαιδεύονται στο ελληνικό σχολείο. Θα είμαστε πολύ ευγνώμονες, ας δεν θα λησμονήσετε εμάς και στο μέλλον. Πολλά χαιρετίσματα από την Ελληνική Κοινότητα της Λετονίας              OD. KONSTANDA, Πρόεδρος της “Hellenic Community of Latvia – PATRIDA”

(*) Από την κ. ΙΟΥΛΙΑ ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ – ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ (Μέλος της ΔΕΕΛ, Ζωγράφο και αγιογράφο): «Ζαχαρούλα μου, δεν είμαι λογοτέχνης για να σου γράψω όσο θα ήθελα όμορφα. Αυτό που μπορώ να πω για σένα είναι ότι είσαι ένας ωραίος άνθρωπος, μια ψυχούλα όμορφη, γι’ αυτό δημιουργείς με την δική σου χάρη και γνώση αυτή την ωραία ποιητική συλλογή, τα «Ανόμοια Τοπία». Τιμάς τόσο τα ελληνικά Γράμματα, τον τόπο μας και ιδιαίτερα την ΩΡΑΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ…»

ΤΡΙΑ ΒΙΒΛΙΑ(*) Η λογοτέχνης κ. Θεοδώρα Κουφοπούλου – Ηλιοπούλου για το βιβλίο της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «ΖΩΝΗ (1810 – 2010)»:

«Το πρώτο χρέος του πολίτη είναι ν’ αγαπά τον τόπο του και το λαό του» Μέγιστο χρέος των πνευματικών ανθρώπων να καταγράφουν τη ζωή των γονιών και των προγόνων, τα ήθη και έθιμά τους, την παράδοση, για να τη φέρνουν στη μνήμη των συγχρόνων, για να υπάρχει συνέχεια…
Στους βίαιους και ανάστατους καιρούς, τύχη καλή που υπάρχουν ευαίσθητοι άνθρωποι και φορείς όπως ο Μορφωτικός Εξωραϊστικός Σύλλογος της Ζώνης με πρόεδρο τον κ. Αθανάσιο Αργυρόπουλο, καθώς η άξια λογοτέχνις – κριτικός Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, που με το βιβλίο αυτό και το DVD, έδειξαν την αγάπη για τον τόπο τους. Δεν υπαρχει περιστατικό της ζωής του χωριού που να μην έχει δονήσει την ψυχή των Ζωναταίων, και να μην έχει καταγραφεί. Οι υπέροχες φωτογραφίες, η γλαφυρή περιγραφή, με σεργιάνισαν στο πανέμορφο χωριό Ζώνη, ήπια κρυστάλλινο νερό από τις πετρόχτιστες βρύσες, θαύμασα τα πετρόχτιστα σπίτια, προσκύνησα στα εξωκλήσια, κεράστηκα ντόπια γλυκά, πήρα μέρος στα γιορτάσια, ξαπόστασα από την μοσχοβολιά των λουλουδιών και το κελάηδισμα των πουλιών. Συγκινήθηκα. Νοστάλγησα κι εγώ το μικρό και αγαπημένο μου χωριό Σπάθαρι Αρκαδίας. Κάλπασε η μνήμη μου. Πήρα τις άγιες παιδικές στράτες. Εκεί ξαποσταίνω. Ευτυχώς πρόλαβα το 1994,να πάρω από το στόμα γονιών και ηλικιωμένων χωριανών υλικό και να εκδώσω ένα λαογραφικό βιβλίο με τίτλο «Ταξίδι Νοσταλγίας στο Σπάθαρι», γιατί αν δεν καταγραφεί η ιστορία του τόπου, κινδυνεύει να χαθεί. Θέλω να εκφράσω άπειρα συγχαρητήρια τόσο στον Μορφωτικό Εξωραϊστικό Σύλλογο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, όσο και στην λογοτέχνιδα Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη για το αξιόλογο έργο τους και εύχομαι ο Προστάτης του χωριού Άγιος Δημήτρης, να τους δίνει Υγεία, και καλή συνέχεια στο πολιτιστικό- πνευματικό έργο τους. Εύχομαι η Ζώνη καθώς και όλα τα χωριά της Λεβεντομάνας Αρκαδίας που γέννησε Θεούς και ήρωες, να ξανανθίσουν. «Ν’ ανοίξουνε τα σπιτικά, οι αυλές να πρασινίσουν κι οι δρόμοι σου με παιδικές φωνούλες να γεμίσουν», όπως εύστοχα και νοσταλγικά τα γράφει η Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη, μια πολυσύνθετη πνευματική μορφή, ποιήτρια-συγγραφέας-κριτικός, με συνείδηση ευθύνης, με συνέπεια ζωής και λογοτεχνίας χρόνια τώρα έχει επιβληθεί στο λογοτεχνικό στερέωμα, με το έργο της και το ήθος της. Αξίζει την αγάπη μας και την εκτίμησή μας Θα την ευχαριστήσω ακόμη μια φορά, με τους στίχους του Νιρβάνα: «Και το νερό του ποταμού, όσο μακριά κι αν τρέχει, τιμάει τη νερομάνα του.» Ζαχαρούλα, τιμή σου πρέπει.

DIABAZONTAS