ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ / POETRY FOR KIDS

POEMS FOR KINDS


ΓΑΤΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥΛΑΚΙΑ

Απ’ το παράθυρο κοιτώντας  / οι γατούλες τα πουλάκια,

θέλουν να τα συναντήσουν / και να γίνουν φιλαράκια.

Αν οι φτερωτοί μας φίλοι /  δεν προσέξουν και ενδώσουν,

η ζωή τους κινδυνεύει /  και πικρά θα μετανιώσουν.

Στο κυνήγι θα τα πάρουν /οι γατούλες τα πουλάκια,

αν τα πιάσουν, θα τα φάνε /  και θα γλείφουν τα μουστάκια.

Το ποίημα γράφτηκε στις 14/6/2017 και είναι εμπνευσμένο από τον πίνακα «CATS AND BIRDS» της Τουρκάλας καταπληκτικής ζωγράφου FUSUN URKUN.


Η ΠΑΡΕΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ 

Με τα γράμματα θα παίξω
και τραγούδια θα σας πω,
με τους φίλους μου θα τρέξω
θα χορέψω, θα χαρώ.

Ένα, δύο, τρία, δέκα,
άλφα, βήτα, γάμα, μι,
όλοι ας δώσουμε τα χέρια
και ας μπούμε στη γραμμή.

Ο Νικήτας, η Αλέκα,
η Σοφία, η Μαριγώ,
είμαστε όλοι μια παρέα
που το ρίχνει στο χορό.

Ένα, δύο, τρία, δέκα,
άλφα, βήτα, γάμα, ρο…

 

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΦΛΟΞ

Ο πιο καλός μου φίλος
είναι ο Φλοξ ο σκύλος.

Ζουζούνια, πεταλούδες,
τις γάτες κυνηγάει,
το σπίτι μας τα βράδια
άγρυπνος φυλάει.

Περίπατο, όταν βγαίνω,
μαζί μου τριγυρνάει,
κουνάει την ουρά του
κι όλο χοροπηδάει.

Ο πιο καλός μου φίλος
είναι ο Φλοξ ο σκύλος.

ΑΛΕΠΥΔΙΤΣΑ

Η ΜΑΡΙΩ Η ΑΛΕΠΟΥΔΙΤΣΑ

Η Μαριώ η αλεπουδίτσα
στο κοτέτσι τριγυρνά,
ψάχνει να ’βρει μια κοτούλα
να την φάει, που πεινά.

Μα ο σκύλος ο Βρασίδας
την αρχίζει στο κυνήγι
κι Μαριώ η αλεπουδίτσα
τρέχει κι όπου φύγει – φύγει…

 

IN ZONI, ARCADIA: Photo by GIANNIS P. GAITANAKIS.

IN ZONI, ARCADIA: Photo by GIANNIS P. GAITANAKIS.

ΟΙ ΧΗΝΟΥΛΕΣ

Του κυρ-Μήτσου οι χηνούλες
στο χωριό όλο τριγυρνούν,
πίσω η μία από την άλλη
σαν μικρός στρατός περνούν.

Τρώνε λίγο χορταράκι,
στα νερά τσαλαβουτάνε
κι ύστερα σαν μια παρέα
στο χηνοσπιτό τους πάνε.

Όταν βρέχει όλες τρέχουν
για να παίξουν, να χαρούνε
και κυλιούνται μες τις λάσπες
μέχρι που να κουραστούνε.

 

Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ Η ΜΑΡΙΑ

Στο σχολειό μου όταν πηγαίνω
τη Μαρία συναντώ,
είναι η πιο καλή μου φίλη
και πολύ την αγαπώ.

Μέσ’ την τάξη, το θρανίο
μοιραζόμαστε οι δυο μας
και στο διάλειμμα όλο κέφι
τρώμε από το κολατσιό μας.

Όταν το σχολείο τελειώσει
και στο σπίτι μου γυρίσω,
τα μαθήματά μου κάνω
και θα της τηλεφωνήσω,

να βρεθούμε στην αυλή μας
και να παίξουμε λιγάκι
με μια μπάλα, το πατίνι,
το κρυφτούλι ή σχοινάκι…

[ Βραβείο παιδικής ποίησης – για όλα τα παραπάνω ποιήματα – από την «ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ».]

KIDS POETRY

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ από τη ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ

ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΑ ΠΑΙΞΩ…

Mε τα γράμματα θα παίξω
και τραγούδια θα σας πω.
Με τους φίλους μου θα τρέξω,
θα χορέψω, θα χαρώ.

Με τους αριθμούς θα κάνω
πράξεις, αριθμητική
και στο κέφι μου απάνω
θα τραβήξω μια γραμμή,

δυο γραμμές και τρεις και πέντε
και τις νότες θα σχεδιάσω,
με τον ήλιο θα γλεντήσω,
το τραγούδι θε να πιάσω.
Ελάτε μαζί μου…

 

ΗΛΙΕ ΜΑΣ

Ήλιε μας σ’ ευχαριστούμε,
για το φως, τη θαλπωρή,
όλα όσα μας χαρίζεις
όταν βγαίνεις το πρωί.

Δίχως τη δική σου λάμψη
θα ’ταν όλα σκοτεινά.
Δίνεις στη ζωή ελπίδα
κι είναι όλα φωτεινά.

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Ώρα ήρθε να σταματήσουν
τα τραγούδια, τα παιχνίδια
κι αύριο πάλι μέρα είναι
για να κάνουμε τα ίδια.

Με τα γράμματα να παίξουμε
και τραγούδια πολλά να πούμε.
Με τους φίλους μας να τρέξουμε,
να χορέψουμε και να χαρούμε.

 

Η ΖΩΪΤΣΑ

Την μικρή μου αδελφούλα,
την φωνάζουμε Ζωίτσα.
Είναι όλο φασαρία,
σαν μικρή πεταλουδίτσα.

Παίζει στην αυλή όλη μέρα,
με τη φίλη της τη Νάνση
και δεν στέκεται καθόλου
σ’ ένα μέρος να ησυχάσει.

Τριγυρίζει σαν τη σβούρα
κι η γιαγιά μας της φωνάζει
μα εκείνη συνεχίζει
τίποτε δεν την τρομάζει.

 

ΑΛΦΑΒΗΤΑ

Άλφα – Βήτα, Γάμα – Δέλτα,
δεν μπορώ να σταματήσω
το τραγούδι που έχω αρχίσει
και στη μέση να τ’ αφήσω.

Εμπρός, μαζί μου, τραγουδήστε,
τα παιχνίδια σας αφήστε.
Άλφα – βήτα, Λάμδα – Μι,
μπείτε όλοι στη γραμμή.

 

Η ΠΑΡΕΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Γύρω – γύρω από το δέντρο,
στου χωριού μας την πλατεία,
παίζαμε κρυφτό, σκοινάκι,
κεί να δείτε μεγαλεία.

Μια παρέα, η Μαρία,
η Ειρήνη, η Φροσούλα,
η Ελένη, η Παναγιώτα
κι η μικρούλα η Ντινούλα.

 

Η ΜΙΚΡΗ ΚΙ Ο ΛΥΚΟΣ

Μια φορά σε ένα δάσος
περπατούσε μια μικρούλα,
έτρεχε και τραγουδούσε
δίχως φόβο στην καρδούλα.

Ξάφνου βλέπει έναν λύκο
να πετάγεται μπροστά της.
Τρόμαξε η καημενούλα
λύγισαν τα γόνατά της.

«Μην φοβάσαι κοριτσάκι»
ακούει τον λύκο να της λέει.
Μα εκείνη έχει τρομάξει
κι άρχισε ευθύς να κλαίει.

 

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Δεν υπάρχει πιο ωραίο
πράγμα από την Οικογένεια.
Ο πατέρας, η μητέρα
κι όλα τα παιδιά μαζί,

να ’μαστε αγαπημένοι
στη χαρά μας και στη λύπη
κι ο Θεός να μας βοηθάει
τίποτε να μην μας λείπει.

 

ΤΟ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ

Για το μέγα Εικοσιένα,
της ελευθερίας τραγούδι,
μ’ ένα στόμα να το πούμε,
μ’ ένα άνοιξης λουλούδι.

Τους γενναίους Κολοκοτρώνη,
Μακρυγιάννη και Μιαούλη,
τον Αντρούτσο και τους άλλους
που χαθήκανε στο Σούλι,

μην ξεχνάτε, να τιμάτε,
όλα μας τα παλικάρια
που ΄πεσαν για την πατρίδα
πολεμώντας σαν λιοντάρια.
Ο ΥΠΝΑΡΑΣ

Είμαι τόσο υπναράς,
που όταν πέφτω στο κρεβάτι,
δεν ξυπνώ κι αν με κουνάς,
δεν ανοίγω ούτε μάτι.
Ο Ηλίας ο αδελφός μου,
κάνει φασαρία μεγάλη,
μα εμένα δεν με νοιάζει,
ούτε στρέφω το κεφάλι.

Είμαι υπναράς μεγάλος,
σαν εμένα δεν είν’ άλλος.

 

ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Η γιαγιά μου κάθε βράδυ,
ένα παραμύθι έχει
να μου πει πριν κοιμηθώ.

Μια ιστορία για ιππότες,
την Χιονάτη και τους νάνους,
πάντα κάτι για να ονειρευτώ.

Ιστορίες που αγαπάω
να ακούω απ’ τη γιαγιά μου
όπως όλα τα παιδάκια:

για την Κοκκινοσκουφίτσα
και τον Κοντορεβυθούλη
και τα τρία γουρουνάκια.
ΤΟ ΤΖΑΚΙ

Πόσο μου αρέσει τον χειμώνα,
να κάθομαι στο τζάκι
να βλέπω τη φωτιά,
τα ξύλα που τριζοβολάνε,
τις σπίθες γύρω να πετάνε
και να νιώθω ζεστασιά.

Κι όταν η γιαγιά ψήνει στη θράκα
κάστανα λαχταριστά,
τότε γίνεται στο τζάκι
μια γιορτή για τα παιδιά.

ΛΕΞΕΙΣ ΑΠΟ Ψ

Ψέμα, ψάρι, ψείρα, ψάχνω
λέξεις να ’βρω από ΨΙ,
να τις βάλω στην αράδα,
μια ακόμα: το ψαθί.

Κι άλλες μου έρχονται στο νου μου
για να παίξω και μ’ αυτές:
ψώνια, ψάρεμα, ψυγείο,
ψίχουλο και ψαλμωδία.

Λέξεις τόσες που ξεχνιέμαι
ψάχνοντας να τις ταιριάξω,
το δικό μου λεξιλόγιο
στο τετράδιο να φτιάξω.

Η ΒΡΟΧΟΥΛΑ

Μουσική, χορός, τραγούδι
κι η ζωή ωραία τρέχει.
Πιο συχνά βγαίνει ο ήλιος,
λίγες οι φορές που βρέχει.

Μας δροσίζει η βροχούλα
κι είναι πράσινη η πλάση.
Ο Θεούλης με σοφία,
όλα γύρω τα ’χει πλάσει.

 

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ

Το αχνό φως σου, φεγγαράκι, συντροφιά καλή μου έχω
και τ’ αστέρια για παρέα, το σκοτάδι δεν αντέχω.

Η μαμά μου με σκεπάζει και μου λέει «καληνύχτα»,
μα εσένα, φεγγαράκι, έχω συντροφιά τη νύχτα.

%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7

 

ΠΑΣΧΑ 2016

Ήρθανε ξανά τα χελιδόνια,

τις φωλιές τους στα χαγιάτια ετοιμάζουν,

στους κήπους, στις αυλές και στα μπαλκόνια

της πασχαλιάς τ’ ανθάκια ευωδιάζουν.

Ανθίσαν στους αγρούς οι παπαρούνες,

προμήνυμα του Πάσχα που πλησιάζει,

όλη η Ελλάδα με κατάνυξη κι ελπίδα,

Πρωτομαγιά κι Ανάσταση γιορτάζει.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ

Πάντα ένιωθα χαρά
με τις φίλες μου να παίζω,
με τους φίλους μου κρυφτό
κι όλοι μας ποδόσφαιρο.

Στην πλατεία ή στο δρόμο,
παίζαμε κορίτσια, αγόρια.
Κούραση δεν είχα νιώσει,
ούτε μία στενοχώρια.

Είμαστε όλοι αγαπημένοι,
μια παρέα ταιριασμένη.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΓΗ

Ιδέες, αξίες, φθαρήκαν στο χρόνο.
Ο πόνος αντάμωσε τον άνθρωπο μόνο.
Χωρίς ιδανικά και πίστη στο Θεό,
μακριά απ’ τη σωτηρία και τον λυτρωμό.

Χριστέ μας, κατέβα και πάλι στη γη.
Το χέρι άπλωσέ μας γεμάτο στοργή.
Στη Φάτνη μια νύχτα να γεννηθείς,
Πρόδρομος πάντα μιας νέας αρχής.

Κοντά Σου οι άνθρωποι να Σε ακούνε,
να τους διδάσκεις, να σου μιλούνε,
να σε κρατάνε σφιχτά απ’ το χέρι.
Αχ, ν’ ανατείλει και πάλι τ’ αστέρι.

Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη: «Γράφοντας στίχους για τους μικρούς μας φίλους, γίνομαι κι εγώ παιδί, χαίρομαι και τραγουδώ μαζί τους. Τα παιδιά είναι οι πιο αυστηροί αλλά δίκαιοι κριτές για όσα γράφουμε και τα αφορούν. Γι’ αυτό και η δική τους γνώμη μετράει περισσότερο από τις όποιες απόψεις των μεγάλων…».books for kids


 

Advertisements