ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ / OTHER LANGUAGES

metafraseis

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΕΡΓΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ: Στα ΓΑΛΛΙΚΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Η κ. ΕΛΕΝΗ ΑΛ. ΒΕΝΤΟΥΡΗ, στα ΙΤΑΛΙΚΑ ο Ναύαρχος ε.α. κ. ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ κι εγώ, στα ΙΣΠΑΝΙΚΑ και στα ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ η Δρ. ΤΕΡΕΣΙΝΚΑ ΠΕΡΕΪΡΑ, στα ΚΙΝΕΖΙΚΑ ο Δρ. ΧΣΟΥ ΣΙΣΕΝΓΚ και ο Δρ. ΖΑΝΓΚ ΖΙ, στα Κορεάτικα ο Δρ. ΜΠΑΕΚ ΧΑΝ-ΓΙ, στα ΙΑΠΩΝΙΚΑ ο κ. ΝΑΟΣΙ ΚΟΡΙΓΙΑΜΑ, στα Ινδικά (διάλεκτος Μπενγκάλι) ο κ. ΑΜΛΑΝ ΜΠΑΤΤΑΧΑΡΙΑ, ο ΟΥΖΑΛ ΓΟΣ και ο κ. ΝΤΙΛΙΠ ΧΑΚΡΟΜΠΟΡΤΥ, στα ΙΣΠΑΝΙΚΑ επίσης ο Δρ. ΜΑΡΙΟ ΡΑΜΟΝ ΜΕΜΤΟΖΑ, στα Ουγγρικά η κ. N. ULLRICH KATALIN, στα Ρωσικά ο Δρ. ΑΝΤΟΛΦ ΣΒΑΝΤΖΙΚΟΦ  και στα ΑΛΒΑΝΙΚΑ η κ. ΜΙΡΕΛΑ ΝΤΥΝΤH και η κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΣΑΜΠΑΝΗ. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς για την θαυμάσια δουλειά που έχουν κάνει.


ZACHAROULA GAITANAKI’S POEMS and BIO  IN SPANISH –> Το βιογραφικό της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη και δυο ποιήματά της στα ΙΣΠΑΝΙΚΑ, μετέφρασε ο Κολομβιανός ποιητής Δρ. MARIO RAMON MENDOZA. Πρόκειται για τα ποιήματά της «ΓΑΛΑΖΙΟ» και «ΓΙΝΕ Η ΜΟΥΣΑ ΜΟΥ»:                                                                                      ZACHAROULA GAITANAKI- GRECIΑ: Zacharoula Gaitanaki nació en Atenas el 30 de noviembre de 1966. Ahora, es una pequeña granjera y vive con su familia en Zoni, un pueblo arcadio. Ella escribe poemas, artículos, cuentos, ensayos, novelas, y correctora de libros. También es traductora de poesía. Es miembro vitalicio de la “Academia Mundial de las Artes y la Cultura” / “Congreso Mundial de Poetas” (que le otorgó el título de Doctor Honoris Causa de Literatura) y de la IWA (International Writers Association). Es miembro de la “Sociedad Mundial de Poetas” (WPS) y de la “Asociación Mundial de Escritores – AME” de España (Nº 3299). Sus poemas, cuentos y ensayos han aparecido en antologías extranjeras y griegas, han sido traducidos al inglés, francés, italiano, albanés, bengalí, ruso, portugués, japonés, español, chino, coreano y han ganado premios en literatura nacional e internacional Competiciones. Fue seleccionada por “El Centro Internacional de Traducción e Investigación de Poesía” y la Revista “The World Poets Quarterly” de “The International Best Translators 2005” (China, 2006) y por el Club Literario Griego “Xasteron” como “The Best Greek Traductor del año 2007 “(22 de marzo de 2008). “Mejor Poeta del Año 2012” por el IPTRC. Mejor traductor del año 2013 por la IWA.       Ha publicado los libros: 1.- “PAISAJES DISSIMILARES” (Colección de Poesía), Atenas, 2001. 2.- “POTIS KATRAKIS, UN ESCRITOR PROLÍFICO” (Ensayo), Atenas 2003.       3.- “STATHIS GRIVAS – ESCRIBIR POR LA VIDA – Seguimiento en su espacio poético” (Ensayo), ediciones “Platanos”, Atenas, 2006.                    4.- «200 AÑOS ZONI (1810 – 2010)», una edición especial (con 59 fotos), “Morfotikos Exoraistikos Syllogos Zonis de Arcadia”, 2010.      5.- “POTIS KATRAKIS – RUTA A LA CREACIÓN”, (Ensayo), Atenas 2012, Ediciones “Lexitipon”. Puede visitar sus sitios web: http://homepages.pathfinder.gr/poiitikigonia  http://douridasliterature.com/PoetryArkadia.html http://www.zounati.wordpress.com http://www.google.com/ZacharoulaGaitanaki                                                       

AZUL

Un pedazo de cielo
Derribé
Para ofrecerte, mi amor,
Para jugar y olvidar.
Desde el mar Egeo
Yo cepillé el azul
Con el pedazo de cielo
Para que coincida
Para sostener ambos en sus manos,
Para jugar y olvidar.
No sabes lo que significa
Amar pero no ser amado.

SÉ MI MUSA

En París soy mi madre
En esta maravillosa ciudad,
en París, este verano,
te lo ruego: dame otra oportunidad
Para decirte por mis sentimientos,
Mis angustias
Y mis sueños.
Sé mi musa.
Tus ojos, tu mirada,
Sus palpitaciones, su amor,
Puede ser una inspiración para mí.
En París, este verano, sea mi musa.


Η Αλεξάνδρα Σαμπάνη, μετέφρασε στα ΑΛΒΑΝΙΚΑ ποίηση της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη  
Αlbanian translation by Aleksandra Shabani  –    Poezia ime e trefishtë            ΕΡΩΤΙΚΟ: Παντού σκοτάδι. / Μα ήρθες κι έφυγε, / Αγαπημένε μου.                                        Gjithkund errësirë, /  por ti erdhe, ajo u zhduk, / i dashuri im. 


Το ποίημα της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «Η ΑΞΙΑ», στα ισπανικά, σε μετάφραση από την Δρ. Τερέσινκα Περέιρα, Πρόεδρο της IWA:

Και το ποίημά μου «ΘΗΣΑΥΡΟΙ» σε μετάφραση επίσης από την Τερέσινκα Περέιρα στα Ισπανικά και στα Πορτογαλικά:


O Naoshi Koriyama μετέφρασε στα Ιαπωνικά τα ποιήματα της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «Η Σοφία των Μυρμηγκιών» («The Wisdom of Ants») και  «Το παιχνίδι της χαράς» («The Game of Joy»):


Το ποίημα «Η ΑΞΙΑ» της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη στα Πορτογαλικά, σε μετάφραση από την Δρ. Τερέσινκα Περέιρα:%ce%b7-%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b9%cf%83%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b1


Το Διήγημα της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «ΟΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ» στα Μπενγκάλι. The short-story «The caramels» by Zacharoula Gaitanaki  – Bengali translation by Dilip Chakraborty.

zakharoula-2

চকোলেট                                                              জাখারুলা গাইতানাকি

( পটভূমি : গ্রিসের গ্রাম, সময় : দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধের শেষভাগ )

গ্রিসের একটি গ্রাম। আলো ঝলমল সোনালি সকাল। ট্রাক-ভর্তি জার্মান সৈন্য এসে থামল গ্রামে ঢোকার ঠিক মুখে, বড় মাঠটাতে। সৈন্যরা একে একে তড়িৎ গতিতে ট্রাক থেকে নেমে ছড়িয়ে পড়ল গ্রামের মধ্যে। তারা প্রতিটা বাড়ি থেকে নারী-পুরুষ, যুবক-বৃদ্ধ সকলকে টেনে বার করতে লাগল। শুধুমাত্র বাচ্চাগুলোকে তারা ছেড়ে দিল খেলার জন্য। গ্রামের রাস্তাগুলো গিজগিজ করছিল সৈন্য আর গ্রামবাসীতে।

কেউ যাতে এড়িয়ে না যায়, তাই সেনাপ্রধান স্বয়ং হাজির হলেন গ্রামে। গাড়ি থেকে তার সঙ্গে নেমে এলো কালো আর নোংরা জুতো পরা একটা লোক। মুখটাও তার কালো কাপড়ে ঢাকা। তবে দেখার জন্য দুটো ছিদ্র আছে চোখের উপরে। যেন মৃত্যুর দূত। অল্প সময়ের মধ্যে তারা গোটা গ্রামকে টেনে আনল মাঠে। একজন অফিসার এগিয়ে গিয়ে তার নীল-ধূসর চোখে সবাইকে খুঁটিয়ে দেখতে লাগল। কালো পোশাকের সেই লোকটা গাড়ির কাছেই দাঁড়িয়ে ছিল। আর নিঃশব্দে মাথা ঘোরাচ্ছিল এদিক-‌ওদিক। বাচ্চারা হঠাৎ খেলা ছেড়ে দল বেঁধে হাজির হলো মাঠে। তারা অবাক বিস্ময়ে দেখতে লাগল তাদের আপন জনদের। একটা বাচ্চা মেয়ে হঠাৎ তার পুরোনো পুতুলটাকে জড়িয়ে ধরে ভেউ-ভেউ করে কাঁদতে শুরু করল। তার চেয়ে একটু বড় একটা মেয়ে চেঁচিয়ে বলল, «চুপ কর।» «আমি মায়ের কাছে যাব», বলেই একছুটে মায়ের কোলে গিয়ে ঝাঁপিয়ে পড়ল বাচ্চাটা। কয়েকজন সৈন্য বন্দুক উঁচিয়ে তাকে ধরার জন্য তেড়ে গেল। অফিসার ইশারায় তাদের থামতে বলল।

কালো পোশাক পরা লোকটা এবার এগিয়ে গেল গ্রামবাসীদের দিকে। প্রথম সারিতে দাঁড়িয়ে থাকা মায়ের কোল থেকে বাচ্চা মেয়েটা অনিমেষ দেখছিল বিশ্বাসঘাতকটাকে। যেন সে বুঝতে পারছে না তার চারদিকে কী হতে চলেছে। গ্রামবাসীদের মধ্যে যাদের যাদের ধরতে হবে লোকটা তাদের চিনিয়ে দিচ্ছিল। সৈন্যরা এক, দুই, তিন… করে গোটা দশেক লোককে ট্রাকে তুলল। কালো পোশাকের বিশ্বাসঘাতকটা আবার প্রথম সারিতে চোখ বোলালো। মেয়েটা তখন‌ও তার দিকে‌ই তাকিয়ে ছিল। লোকটা বাচ্চাটার মায়ের দিকে এগিয়ে গেল। মা ভয়ে কেঁপে উঠল। সে ভাবল, তার বাচ্চাকে বুঝি কেড়ে নেবে। সে শক্ত করে সন্তানকে বুকে জড়িয়ে ধরল।

মেয়েটা একদৃষ্টে লোকটার কালো মুখোশের দিকে তাকিয়ে থাকতে থাকতে হঠাৎ হেসে ফেলল। «আমাকে চগলেদ দাও» বলে সে নেমে পড়ল মায়ের কোল থেকে। লোকটা মেয়েটাকে দেখছিল, আর গ্রামবাসীরা দেখছিল লোকটাকে। লোকটা তার জ্যাকেটের ডান পকেটে হাত ঢোকাল। আকস্মিক সম্ভাবনায় ভীত সকলেই। কিন্তু লোকটা দু’ তিনটে চকোলেট বের করে মেয়েটার হাতে দিল। খানিক পরে বন্দিদের নিয়ে ট্রাকটা চলে গেলে গ্রামবাসীরা মাঠ ছেড়ে পালাল। অফিসারের গাড়িতে বসে লোকটা মুখোশ আর জ্যাকেট খুলে নিজের পাশে রাখল। আর ঠিক তখনই জ্যাকেটের ডান পকেট থেকে গাড়ির মেঝেতে গড়িয়ে পড়ল একটা চকোলেট।

( The story was published in the monthly periodical PURNIMA SAMMELAN <ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ>, on November 1994.)


ανθολογια απο αλβανιαΗ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ ΣΤΟΝ 3ο ΤΟΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ «KORSI E HAPUR » – «OPEN LANE no 3»  του Αλβανικού Λογοτεχνικού Σωματείου «PEGASI». Φιλοξενείται με σύντομο βιογραφικό της σημείωμα, φωτογραφία της και το ποίημά της «Οι ποιητές», στα αγγλικά («The Poets») και στα αλβανικά («POETET») σε μετάφραση της Αλεξάνδρας Σαμπάνη.

2 αλβανια

αλβανία


hungarianΣτα Ουγγρικά μεταφράστηκε τον Νοέμβριο του 2015,  το διήγημα της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «Η ΧΕΛΙΔΟΝΟΦΩΛΙΑ», από την ποιήτρια και μεταφράστρια κ.  Ν. Ουλ. Καταλίν.  Zacharoula Gaitanaki:  «A FECSKEFESZEK» (Mayar)- «The swallow nest»

ΧΕΛΙΔΟΝΟΦΩΛΙA kocsi egy kis görög falu kétszintes háza előtt állt meg. Egy középkorú férfi és felesége szállt ki, és elindultak az üres ház súlyos fából készült kapuja felé.

A férfi betaszította a kaput, s máris ott voltak a teljesen elgazosodott udvaron.

A férfi Amerikából érkezett, hogy újra lássa a szülői házat, ami azóta zárva volt, hogy édesanyja tíz évvel korábban meghalt. Ő maga 25 éve nem volt Görögországban. Mikor Amerikába megérkezett, két műszakban dolgozott, hogy megéljen. Múltak az évek. Egy görög nőt vett el, aki már New Yorkban született. Voltak gyerekeik, pénzük, ingatlanuk. Most már könnyebben éltek, nyugdíjba ment. Mások dolgoznak neki. Így hát elhatározta, hogy elindul szülőhazájába. Felesége nem akart utazni, de végül őt is meggyőzte.

Meleg júliusi délután érkeztek meg Athénba. Öt napig maradtak a görög fővárosában. Körbesétáltak a Plakan, Monastirakin, megnézték az Akropoliszt, Souniot, és kellemesen telt idejük az éjszakai bárokban…

A hatodik nap reggelén kocsit béreltek, és elindultak a férfi falujába. Dél volt, amikor megérkeztek a szülői házba. Minden csendes volt, mintha csak egy kézre várt volna, hogy kinyissa az ajtót, egy ismerős, drága emberre, hogy betérjen, és körbejárja a szobákat.

Türelmetlen kezekre, hogy kinyissák az elsötétített ablakokat, beengedjék a napsugarat és a friss levegőt annyi év után. Hogy lélegezzen a ház, a fény világítsa meg az összes sötét sarkot, az ikonokat, a poros bútorokat és a falakon a nagyon régi fotókat.

Egy ősöreg, gyümölccsel telt körtefa volt az élet egyetlen jele a kertben. Eszébe jutott, amikor gyerek volt, és a körtefa alatt játszott testvéreivel. Nővére szintén Amerikában él. Bátyja már meghalt. Feleségéhez fordult, aki végtelen unalommal követte őt.
– Be akarok menni – mondta. – Huszonöt éve nem láttam. Ezért jöttünk…
– Alexis, drágám – válaszolt az asszony. – Ne időzz sokáig bent. A kocsiban várlak. Csak óvatosan, ne koszold össze a ruhádat.

Alexis bemászott a ház tornácára. Tele volt szalmával, homokkal, törött cserepekkel. Megpillantott két félig szétdúlt fecskefészket és egy újat, magasan fent a falon. A fecskemama ide-odarepdesett, hogy táplálékot szerezzen fiókáinak, akik már várták őt a fészek nyílásánál. Berakta a kulcsot a zárba, az ajtó csikorogva kinyílt. Belépett. Elérzékenyült.

A legközelebbi ablakhoz lépett, kinyitotta. Rövid időn belül az ajtók és ablakok tárva-nyitva voltak. Az egyik ablakból meglátta a feleségét, aki odabiccentett neki, és így szólt: – Ne időzz sokáig.

Ott állt a szalonban, a ház legnagyobb szobájában. Nézte a szülei megfakult fotóját a régi keretben. Tekintetét a kanapéra fordította, amelyen nagyon poros párnák voltak, nézte a kis pohárszéket, édesanyja oda rejtette a látogatóknak őrzött birsalmás süteményt. Mindent por lepett: az asztalokat, a székeket, az ágyakat, a bőröndöket, a kandallót. Hányszor ült kicsi székén a tűz mellett és hallgatta nagymamája szájából a meséket, nagyapja történeteit, s ő meg közben kenyeret és olivát majszolt…

Egy kis asztalon meglátott egy repedt búrájú olajlámpát, eszébe jutottak róla azok az álmok, amiket ez a lámpa világított meg, és a sötétség, ami fényétől szertefoszlott.

Mennyi emléket őriz ez az otthon. Újból körbenézett az üres, poros szobákon.
– Hány év telt el – gondolta. – Semmi nem ugyanaz, mint régen. Én is megváltoztam. Megöregedtem… Elfelejtettem… És most, hogy emlékszem, mi haszna? – töprengett. Megint elérzékenyült. Friss levegőre volt szüksége.

Újból bezárta az összes ablakot, bezárta az ajtót. A tornácon állt, körbenézett. Látta a gyomos udvart, a félig összeomlott istállót… Megint a körtefára nézett. – Mennyi ideje van még hátra? – töprengett. – Az idő mindent tönkretesz, embereket is, tárgyakat is.

Lement a lépcsőn. Felesége már nem ült a kocsiban, a kapu mellett cigarettázott.
– Alexis, drágám, gyerünk – mondta. – Induljunk. Nagyon unalmas volt ilyen sokáig várni rád.

A férfi megfordult, és utoljára még megnézte a szülői házat. Bezárta a régi fakaput. Beültek a kocsiba, indított.

A kocsi abban a pillanatban indult el maga mögött hagyva a házat, amikor a fecskemama csőrében egy rovarral visszarepült a tornácra. A kicsi fecskék boldog csiviteléssel tolták ki apró fejüket a fészek nyílásán.  Hungarian translation by Mrs. N. ULLRICH KATALIN.


GALLIKAPOEMS OF ZACHAROULA GAITANAKI IN FRENCH * TRANSLATION BY HELEN AL. VENTOURI  *  ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑΣ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ ΣΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ, ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ κ. ΕΛΕΝΗΣ ΑΛ. ΒΕΝΤΟΥΡΗ  * POEMES -Traduction en Francais: Prof. Helene Al. Ventouri
LES POETES

Les Poetes ne font pas la guerre
aux billes et aux couteaux.
Ils ecrivent des vers, ils chantent,
et ils etendent les mains.
Ils se laissent a l’ inspiration
aux heures de la solitude.
Ils comptent aux vers et aux couplets
les beaux temps et les orages.
Les Poetes n’ aiment pas
Simplement pour aimer.
Ils ecrivent des vers pour des corps
nuds, avant de les connaitre.
Ils se plongent aux fonds
de l’ amour et ils nagent.
Et apres ols ecrivent des poemes
pour le “moment” qui s’ est disparu.

ESPACE (DANCE) DES REVES

Le superflu a trouve
sa place a l’ aujourd’ hui
l’ insipide est viable lui aussi
dans l’ actualite.
Seul abri est reste
a l’ homme moderne l’ espace du reve.
La – bas il se laisse delivrement
dans des creations merveilleuses,
inexprimables et ephemeres.
Aux temps contemporains:
DEFENDEZ-VOUS, avec les reves.
OPPOSEZ-VOUS, a la bassesse.
INQUIETES-VOUS, que les coeurs
sont arretes a fleurir.

MOMENTS DE JOIE

Je l’ ai appris de bonne heure.
Deguster mon amertume
dans un verre perce.
Compter ma solitude
sur une balance qui s’ egare.
Notre vie a aussi des moments
de joie pour nous adoucir.

Zacharoula Gaitanaki est nee a Athenes, le 30 Novembre 1966. Elle s’ occupe de la Poesie, de l’ essaie, de la narration et de la critique litteraire.
Quelques preuves de son ecriture:
– ont ete publiees par la presse,
– ont ete recomprensees dans des concours,
– ont ete accueillies dans des Anthologies Poetigues,
– ont ete traduitew en Francais, en Anglais, en Italien
et en Bengali (d’ Indes).
Livres: – “ANOMIA TOPIA” (Poemes, 2001).
– “POTIS KATRAKIS” (Essai, 2002)
– “STATHIS GRIVAS” (Essai, 2006)
– “ZONI ARCADIA” (2010)
– “POTIS KATRAKIS” (Essai, 2012).


KINEZIKA

Poem «ZONI» by Zacharoula Gaitanaki in Chinese:

My village, you are small, picturesque, hamlet
in the edge of Gortynia.
My eyes fill with tears when I look at you,
I mourn for the devastation
that I see everywhere, when I see your houses,
wandering in your streets.
Your vineyards have become barren,
your olive trees don’t bear fruit
and in your yards flowers do not bloom
in the flower pots.
It was, in the past, the blessed years,
when all your windows were wide open.
Now, my beautiful village, your roads are closed
and a small number of villagers walk in your places.
Bitter memories in my mind
and how can I heal them?
But I wish you, my village Zounati, to come to life again.
To open your houses again, make your yards green
and fill your streets with children’s voices.

Note: Zoni is a small village in Arcadia. It belongs to the provinces of Gortynia. Zounati was the old name of village.

[希腊]扎卡劳娜•盖坦纳基
祖尼

我的村庄,你不大 ,但却风景如画,小村庄
位于哥提尼亚省的边境上
当我看到你,泪水便溢满眼眶
当我看到你的一座座房子
当我在你的街道上徜徉
便为你的满目苍夷哀痛哀伤
你的葡萄园已经变得贫瘠荒凉
橄榄树不结果
庭院的花盆里
不再有花儿绽放
过去那些幸福的岁月里
你所有的窗户都敞开着
可如今,我美丽的村庄,你的道路已经关闭
仅有少数村民走动在那里
我头脑里那些苦涩的记忆
我怎能将他们治愈?
但我愿我的村庄祖那提重新焕发活力
重新打开你的房子,让你的院子充满绿意
让你的街道充满孩子们的欢声笑语。
(东海仙子 译)


σάρωση0009Το διήγημα της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «Η ΧΕΛΙΔΟΝΟΦΩΛΙΑ» μεταφρασμένο στα ρωσικά από τον Δρ. Άντολφ Π. Σβέντχικοφ. Eχει αποδώσει επίσης στη γλώσσα του και το διήγημα «ΟΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ» καθώς και πάνω από 45 ποιήματα της Ζαχαρούλας.

σάρωση0010


ITALIKA

                                  POEMS OF ZACHAROULA GAITANAKI IN ITALIAN

NOTA BIOGRAFICA  Zacharoula Gaitanaki e nata a Atene il 30 Novembre 1966. Poetessa, scrittrice, saggista e articolista. Collabora con riviste letterarie esue poesie sono pubblicate in molto antologie.
Ha pubblicato nel 2001 la prima raccolta di versi “DISSIMILE PAESAGGI” (edizione “Periplanitis”), il saggio “POTIS KATRAKIS” (edizione “Mauridis”, Atene 2002), il saggio “STATHIS GRIVAS” (Atene 2006, edizione “Platanos”), “ZONI IN ARCADIA” (Atene 2010), e il saggio “POTIS KATRAKIS’ (Atene, 2012, edizione “Lexitipon’).

ΟΤΑΝ…  *   QUANDO…

Sono momenti che I Poeti
debbono tacere:
Quando cantano gli uccelli,
Rotolano tranquillamente
le loro acque I fiumi,
il sole brilla e scalda in ogni parte
e gli yomini vivono in concordia.
Sono anche volte in cui I Poeti
hanno dovere di gridare con forza:
Quando il cielo oscura dai fumi
dei razzi e degli incendi,
i mare si rannerono dal petrolio
e i gabbiani muoiono dall’ inquinamento.
Quando il sole non scalda
tutti gli uomini
e i raggazzi non sono felici.
Quando la guerra spande il panico,
la paura e la morte
e lascia indietro di lei rovine, invalidi
e sogni demoliti.
Allora i Poeti debbono scrivere
facendo fucile la loro penna
e messaggio e speranza.
Fino di giungere di nuovo i momenti
che i Poeti debbono tacere…                                           Zacharoula Gaitanaki

[ Traduzione di Costas M. Stamatis. ]

UNA  PRESENZA

E domani ?
La forza motrice
e un commozione,
una pensata, ardori,
ma e delusioni.

Fra la notte e il giorno
un sogno, un batticuore,
una gioia, un sorriso,
un’ eco di speranza…

Una presenza.
Nien’ t alto e tutti…                                           Zacharoula Gaitanaki

UN  DONO  LA VITA

Finalmente va tutto bene.
Stamattina, avendo dormito bene,
ho voglia di parlare di me.

Inizia un nuovo giorno.
In una giornata come questa
fare una passegiata.
Come tutto era lieto.
Un bel sole, paesaggi magnifici,
ghirlande di fiori, il mare ceruleo,
i colori, un ricordo..

Cerco l’ anima mia.
Un ragazzo di Novembre.
Un viandante della solitudine…

E un dono la vita.
Una luce per tutti.                               Zacharoula Gaitanaki

ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Και αύριο;
Η κινητήριος δύναμη
είναι μια συγκίνηση,
μια σκέψη, επιθυμίες,
αλλά και αυταπάτες.
Ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα,
ένα όνειρο, ένα καρδιοχτύπι,
μια χαρά, ένα χαμόγελο,
μια ηχώ ελπίδας…
Μια παρουσία.
Τίποτε άλλο και όλα…

ΕΝΑ ΔΩΡΟ (ΕΙΝΑΙ) Η ΖΩΗ

Επιτέλους, όλα πάνε καλά.
Σήμερα το πρωί,
έχοντας κοιμηθεί καλά,
έχω επιθυμία να μιλήσω για μένα.

Αρχίζει μια καινούργια μέρα.
Μια μέρα σαν κι αυτή,
κάνω έναν περίπατο.
Πόσο ωραία ήταν όλα.
Ένας ωραίος ήλιος, υπέροχα τοπία,
γιρλάντες από λουλούδια,
η γαλάζια θάλασσα, τα χρώματα,
μια ανάμνηση…

Αναζητώ την ψυχή μου.
Ένα παιδί του Νοέμβρη,
ένας οδοιπόρος της μοναξιάς…

Είναι ένα δώρο η ζωή.
Ένα φως για όλους.

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ

Σήμερα, οι προδότες
δεν φοράνε κουκούλες.
Πιο μαύροι από τη νύχτα,
χωρίς καρδιά και ανθρωπιά,
σκοτώνουν ακόμα.

Μια κόκκινη κηλίδα,
μια σκιά θανάτου,
το σημάδι της ύπαρξης,
η ένδειξη…

Ένας βαθύς αναστεναγμός…

Σήμερα, ένας προδότης
είναι ένας ευγενής άνθρωπος,
ίσως είναι ένας φίλος,
ίσως και ο αδελφός μου…                                         Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη

I  TRADITORI

Οggi, I traditori
sono senza cappuccio.
Piu neri della notte,
senza cuore, senza civilta,
uccidono ancora.

Una macchia rossa,
un ambra di morte,
il segno d’ essere,
l’ indicazione…

Una profonda ammirazione…

Oggi, un traditore
e uno uomo gentille,
forse e un amico,
forse e mio fratello…                            Zacharoula Gaitanaki

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ

Γράφω για σένα.
Λέξεις της ζωής.
Μια σκέψη, μια αχτίδα,
μια πόρτα ανοιχτή,
η ομορφιά, το γέλιο,
το ηλιοβασίλεμα,
μια μεγάλη χαρά.
Γεννιέται μια ΑΓΑΠΗ
το αιώνιο θαύμα…

UNA  GRAN GIOIA

Scrivo per te.
Parole della vita.
Un pensiero, un raggio,
una porta aperta,
la bellezza, la risata,
il morir del sole,
una gran gioia.
Nasce un AMORE.
Il miracolo eterno…                                Zacharoula Gaitanaki

ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Προφήτες και άγγελοι
είναι οι Ποιητές.
Ένας χαιρετισμός χαράς.
Ένας παλμός αγάπης.
Eυτυχία.
Ένα λουλούδι.
Η ομορφιά της φύσης.
Η μουσική.
Στιγμές… Έκσταση…
Έμπνευση….
Είναι οι Ποιητές της ελπίδας,
Προφήτες και στρατιώτες…                                             Zαχαρούλα Γαϊτανάκη

I POETI DELLA SPERANZA

Ε ι Poeti
Profeti e angeli.
Un saluto della gioia.
Un palpito d’ amore.
Felicita.
Un fiore.
La bellezza della natura.
La musica.
Momenti… Stupefazione…
Ispirazione…
E i Poeti della speranza,
Profeti e soldati…                                           Zacharoula Gaitanaki, Grecia


σάρωση0013

Two poems by Zacharoula Gaitanaki with Bengali translation by Amlan Bhattacharya.  Η ΛΑΜΠΑ: Πόσα όνειρα είχε φωτίσει  / η παλιά λάμπα της γιαγιάς /  και πόσες ελπίδες  / είχε γεννήσει για μας.

বাতি

কতগুলো স্বপ্নই না জ্বালিয়েছে
ঠাকুমার পুরোনো বাতিটা
আর কতগুলো আশা
জন্ম নিয়েছে আমার জন্য।

ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ ΛΗΣΜΟΣΥΝΗ:  Δούλεψα σήμερα με τις ώρες  / (από τα χαράματα ως αργά το δειλινό).  / Κράτησα απασχολημένο  /  το σώμα μου και το μυαλό μου  / για να μην σε σκέφτομαι.  / Έγινε ο ιδρώτας μου ένα με τη γη. /  Ανάκατος με το χώμα, τις πέτρες, / τα χορτάρια και τα ζούδια. /  Μα σαν πήρα τον δρόμο της επιστροφής /  προχώρησες μαζί μου σιωπηλή. /  Τρυφερά ακούμπησες το χέρι σου / στον ώμο μου για λίγο.  /  Αφήνοντας με μόνο σαν έφτασα στο σπίτι.  /«Αύριο πάλι», μου είπες /  και χάθηκες με γρήγορα βήματα στο σκοτάδι.

সাময়িক ভুলে থাকা

আজ আমি কাজ করেছি অনেকক্ষণ 
(ভোর থেকে সন্ধ্যা)৷
আমার শরীর আর মনকে
ব্যস্ত রেখেছি 
তোমার কথা ভাববো না বলে। 
আমার ঘাম আর মাটি এক হয়ে গেছে। 
মিশেছে মাটি, পাথর, 
ঘাস আর পোকামাকড়ের সঙ্গে। 
কিন্তু যখন আমি ফিরে চলেছি
নিঃশব্দে তুমি এলে আমার সাথে, 
আমার কাঁধে হাত রাখলে 
তোমার হাত আমার কাঁধে পড়ে রইল 
অল্পক্ষণ, আমাকে নিঃসঙ্গ করে নিয়ে 
যখন আমি ঘরে পৌঁছলাম। 
তুমি বললে, «আবার আগামীকাল «
আর মিলিয়ে গেলে দ্রুত পায়ে অন্ধকারে। 

(These two poems were published in the periodical «PARTHENON», March 1997).  Ποιήματα της Ζαχαρούλας στα Ινδικά, διάλεκτος Μπενγκάλι, από τον Αμλάν Μπατταχαρύα, ο οποίος ανήκει στον Ελληνικό Όμιλο «Κύκλος» / Greek Club KYKLOS και μιλά θαυμάσια τα ελληνικά. Έχει μεταφράσει στη γλώσσα του κι άλλα ποιήματα και διηγήματα της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη., ενώ ο Ουζάλ Γος (εκδότης της εφημερίδας «Παρθενών» / «Parthenon» της Ινδίας) έχει δημοσιεύσει δουλειά της Ζαχαρούλας.

σάρωση0011Μετάφραση στα Ισπανικά – Πορτογαλικά από την Πρόεδρο της IWA, που η Ζ. Γ. είναι Μέλος, Δρ. Τερέσινκα Περέιρα (καταγωγή από Βραζιλία, ζει στο Οχάιο των ΗΠΑ), των ποιημάτων της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη «Υλικά ποιήσεως», «Άνοιξη» και «Γαλάζιο».

Poem “BLUE” by Zacharoula Gaitanaki * Spanish-Portuguese translation by Dr. TERESINKA PEREIRA

Α Z U L

Um pedaco do ceu
en apanhei
par ate oferecer, meu querido,
para brincar e esquecer.

Do mar de Aegean
eu tirei o azul
para combiner
com o pedaco do ceu.

Segure os dois em tuas maos,
para brincar e esquecer.
Nao sabes o que significa
amar e nao ser amado.                           ZACHAROULA GAITANAKIPOETRY


σάρωση0012

Μετάφραση ποιήματος της Ζαχαρούλας Γαϊτανάκη στα Αλβανικά και δημοσίευσή του στην εφημερίδα του λογοτεχνικού ομίλου «Pegasi», στο Αργυρόκαστρο.


 

 

 

Advertisements